انتقال رجوی به عراق یکی از مهم‌ترین چرخش‌های سیاسی و نظامی در تاریخ منافقین است. اما این تصمیم بر چه پایه‌ای گرفته شد و چه اهدافی پشت آن قرار داشت؟
«آن سینگلتون»، عضو انگلیسی‌تبار سابق این گروهک، در کتاب «saddam’s private army» [ارتش خصوصی صدام] در پاسخ به این سؤال نوشته است:
«انگیزه واقعی رجوی از رفتن به عراق این بود که او می‌دانست می‌تواند رابطه نزدیکی را که با صدام ایجاد کرده بود توسعه دهد. علاوه بر این، صدام مصمم بود برای رجوی زمین و امکاناتی فراهم کند تا او بتواند مبارزهٔ مسلحانه‌اش را به ظرفیت نظامی تبدیل کند.
برای غرب نیز این یک راه‌حل خوب بود. استراتژی «هفت‌هفتم» رجوی تاکنون شکست خورده بود و او به کمکی که عراق مایل بود ارائه کند نیاز داشت. صدام نیز در جنگ با ایران شکست خورده بود و نیروهایش عقب رانده شده بودند.»
غرب مایل بود به آن‌ها کمک کند تا هر دو با هم کار کنند و کارآمدتر شوند. رجوی در عراق مستقر شد و کار کردن برای هر کسی را برای به دست آوردن پول از هر جای ممکن آغاز کرد.
منافقین، مزدوران صدام حسین شدند و اطلاعات جمع‌آوری‌شده در داخل ایران را در اختیار او قرار می‌دادند؛ اطلاعاتی که به تلاش جنگی او کمک می‌کرد و همچنین وسایلی را که عراق نمی‌توانست خودش تهیه کند برای او فراهم می‌کردند و…»
انتهای پیام
