دشمنان ایران، دیگر پنهان‌کاری نمی‌کنند؛ آنان به صراحت، جنگ علیه ایران را یک «جنگ تمدنی» تصویر می‌کنند.
به گزارش فراق، این اعتراف، پرده از ماهیت واقعی تقابل نظامی شیطان بزرگ با ملت تمدن ساز ایران را برداشته و هرگونه تحلیل سطحی از منازعه را بی‌اعتبار می‌سازد.
در چنین چارچوبی، دو تصور ساده‌لوحانه باید کنار گذاشته شود:
نخست، آنان که گمان می‌کنند دشمن برای «خوشبخت کردن ایران» بمب می‌ریزد، سخت در جهالت هستند. هدف دشمن بر اساس آنچه خودش اعتراف می‌کند تضعیف و تسلیم ایران است.
دوم، آنان که می‌پندارند مسئله با «گپ و گفت و مذاکره» حل می‌شود، از درک عمق این نبرد تمدنی ناتوان هستند. مذاکره در چنین جنگی، تنها ابزاری تاکتیکی است، نه راهبردی برای صلح پایدار.
ایرانیان امروز، در نقطه‌ای حساس از تاریخ ایستاده‌اند؛ مسئول در برابر آیندگان و وارثان میراث گذشتگان. این مسئولیت، نه یک انتخاب، که یک تکلیف تاریخی است.
واقعیت را باید چنین فهمید: جنگ تمدنی، با تسامح و امیدهای واهی پایان نمی‌یابد. تنها راه، تمرکز بر «بازدارندگی حداکثری» است؛ بازدارندگی‌ای که در همه ابعاد نظامی، اقتصادی، فرهنگی و فناورانه تقویت شود.
آیندگان، ما را نه با سخنان، که با اقدام‌های راهبردی قضاوت خواهند کرد.
فراق؛ دکتر علی آذر
انتهای پیام
