مدتی است جمعی از زنان درمانده منافقین با ون مخصوص مقابل مدارس آلبانی پرسه‌زنی می‌کنند و همین موضوع موج شدیدی از نگرانی عمومی در منطقه اقامت این تروریست‌ها به وجود آورده است.
به گزارش فراق، تحلیلگران آلبانیایی در این خصوص می‌گویند: «در سراسر جهان فاش شده است که تروریست‌های موسوم به مجاهدخلق در آلبانی به عنوان شاخه‌ای از موساد فعالیت می‌کنند. پلیس دولتی و رسانه‌ها می‌دانند که پشت MEK موساد است، اما از اقدام علیه آن‌ها می‌ترسند. آن زنان تروریست برای شکار کودکان به مدارس رفته بودند… سپس کودکان ربوده‌شده به مراکز کودک‌آزاری موساد فرستاده می‌شوند تا از آن‌ها برای باج‌گیری و دستکاری نخبگان غربی استفاده شود، درست مانند شبکه جفری اپستین.»
اما اهداف احتمالی تفاله‌های شیطان از حضور مقابل مدارس آلبانی می‌تواند به شرح زیر باشد:
– فریب و مغزشویی نوجوانان در سنین حساس
این گروهک با سوءاستفاده از روحیه کنجکاو نوجوانان، در قالب فعالیت‌های به ظاهر فرهنگی، آموزشی یا خیریه، اقدام به القای ایدئولوژی تروریستی و جذب پنهانی آن‌ها می‌کند.
– شکار کودکان برای باج‌گیری و شبکه‌های فساد
بر پایه تحلیل‌های میدانی، احتمال می‌رود کودکان ربوده‌شده یا فریب‌خورده به مراکز وابسته به سرویس‌های جاسوسی خارجی منتقل شوند تا در شبکه‌های کودک‌آزاری، باج‌گیری و دستکاری نخبگان غربی مورد استفاده قرار گیرند؛ الگویی مشابه شبکه جفری اپستین.
– جمع‌آوری اطلاعات و شناسایی خانواده‌های مستعد برای فریب
حضور مشکوک زنان این گروهک با خودروهای شیشه‌دودی، می‌تواند مقدمه‌ای برای شناسایی خانواده‌ها، نقشه‌برداری از مسیرهای تردد کودکان و نفوذ به شبکه‌های اجتماعی نوجوانان باشد.
– ایجاد بحران امنیتی و تضعیف آلبانی
هدف دیگر، تضعیف امنیت ملی آلبانی و ایجاد ناامنی روانی برای شهروندان است تا دولت این کشور زیر فشار افکار عمومی، توانایی اخراج آن‌ها را از دست بدهد یا امتیاز بیشتری به این گروهک بدهد.
– همکاری با سرویس‌های جاسوسی خارجی
شواهد و اظهارات تحلیلگران نشان می‌دهد این گروهک به عنوان شاخه‌ای از موساد فعالیت می‌کند و حضور مقابل مدارس می‌تواند بخشی از پروژه مشترک برای نفوذ، جاسوسی و دستکاری ساختارهای آموزشی و اجتماعی آلبانی باشد.
– عملیات فریب
بخشی از این حضور می‌تواند برای تولید روایت‌های دروغین، عادی‌سازی چهره گروهک، جذب چهره‌های نوجوان و نمایش قدرت پوشالی به رسانه‌ها و افکار عمومی طراحی شده باشد.
نتیجه: آنچه در آلبانی می‌گذرد، تنها یک اقدام پراکنده نیست؛ بلکه زنجیره‌ای از اقدام های مخرب توسط گروهکی منفور و درمانده است که در نهایت دود آن به چشم شهروندان بی گناه آلبانیایی خواهد رفت. سکوت پلیس آلبانی در برابر این تهدید، نه تنها امنیت کودکان را به خطر انداخته، بلکه زمینه را برای گسترش فعالیت‌های تروریستی ـ جاسوسی این گروهک فراهم کرده است. افکار عمومی آلبانی با هشتگ‌هایی چون #اخراج_منافقین و #آلبانی_بدون_تروریست خواستار پایان دادن به این وضعیت هستند و به نظر می‌رسد زمان آن رسیده است که دولت آلبانی، پیش از آنکه دیر شود، این گروهک تروریستی را از خاک خود اخراج کند.
انتهای پیام
