آنچه امروز در خیابان‌های آلبانی دیده می‌شود فریاد حق‌طلبی مردمی است که از فسادهای گسترده حاکمیتی، مشکلات معیشتی و فروختن خاک کشورشان به جنایتکارترین انسان‌های روی زمین خشمگین هستند.
به گزارش فراق، در قلب این اعتراض‌ها، مردم عادی، دانشجویان و جوانان آلبانیایی ایستاده‌اند که نقش اصلی را بازی می‌کنند. آنان با شعارهایی صریح می‌گویند: «ادی راما نماینده آلبانی نیست، منافع ما را فروخته است»، «آلبانی فروشی نیست» و «شریک جنایت‌های اسرائیل در غزه نباشیم». معترضان تأکید می‌کنند که باید همکاری با اسرائیل متوقف شود.
اما حکومت فاسد آلبانی در برابر این مطالبه به حق مردم، سرکوب تمام‌عیار را با کمک نیروهای ضربت رژیم صهیونیستی برگزیده است. رژیمی که خود را در آغوش اروپا جا زده، برای فرار از پاسخگویی به مردمش، گارد پراتورین خود را به جان شهروندان انداخته است. یگان‌های ویژه «RENEA» و «عقاب‌ها» (Shqiponja) که قانون تنها برای چهار سناریوی محدود، آزادسازی گروگان، دستگیری مجرمان مسلح خطرناک، مقابله با باندهای سازمان‌یافته و پشتیبانی تاکتیکی در شرایط درگیری مسلحانه اجازه عملیات به آن‌ها می‌دهند، به دستور مستقیم رئیس پلیس، «اسکندر هیتا»، به حیاط دفتر نخست‌وزیری ریخته شدند تا دانشجویان و جوانانی را که تنها خواستار استعفای «ادی راما» بودند، به خاک و خون بکشند.
به گزارش فراق، عمق فاجعه در جزئیات جنایات نهفته است. «سالی بریشا»، رئیس اپوزیسیون حاکم بر این کشور پرده از جنایاتی برداشته که وجدان هر انسان آزاده‌ای را می‌خراشد: «نیروهای ضربت اسرائیل با یونیفرم عقاب‌ها و «RENEA» چنان «خشونتی بی‌سابقه» علیه معترضان صلح‌جو و در صدر آنان دانشجویان اعمال کردند که یک دانش‌آموخته روزنامه‌نگاری چشم خود را از دست داد، یک معترض با شلیک «گلوله جنگی» به شکم مورد هدف قرار گرفت و جوانی ۴۰ ساله «وحشیانه در سر و بدن لگدمال شد».
در همین حال، دوربین‌ها صحنه‌ای را ثبت کردند که هر ادعای مدنیت را برای همیشه از تیرانا می‌شوید: یک مأمور ویژه گارد «عقاب» در حالی که شهروندی بیهوش و بی‌دفاع بر زمین افتاده، بدون یک لحظه تردید و رحم، با باتوم لاستیکی بر سر و صورت او می‌کوبد تا آنجا که وضعیت سلامتی‌اش «به شدت نگران‌کننده» گزارش می‌شود. این یگان‌های امنیت ملی به جای مهار تروریسم، خود به تروریست‌های یونیفرم‌پوش علیه نسل جوان آلبانی بدل شده‌اند.
رسواترین بخش ماجرا، پناه دادن آگاهانه به مزدوران «رژیم کودک‌کش» است. بر اساس گزارش‌های میدانی از آلبانی، زنان عضو گروهک mek با ون‌های شیشه‌دودی در برابر مدارس پرسه می‌زنند تا کودکان معصوم را با وعده‌های مالی و اغفال شکار کنند. تحلیلگران آلبانیایی هشدار می‌دهند که کودکان ربوده‌شده یا فریب‌خورده، احتمالاً به «مراکز کودک‌آزاری و باج‌گیری» وابسته به سرویس‌های اطلاعاتی خارجی منتقل می‌شوند الگویی که آشکارا با شبکه «جفری اپستین» مقایسه می‌شود. سکوت مرگبار پلیس آلبانی در برابر این شکار کودکان، در حالی که همان پلیس برای کتک زدن یک دانشجوی معترض، یگان ویژه و باتوم لاستیکی رو می‌کند، نقاب آخر را از چهره این رژیم دسن نشانده برمی‌دارد.
دولت آلبانی امروز، دو روی یک سکه سیاه است: در یک روی آن، باتوم نیروهای ویژه بر جمجمه دانشجوی معترض بیهوش فرود می‌آید؛ در روی دیگر، چشم بر خیانت‌ها و جنایت‌های مزدوران اسرائیل بسته می‌شود. مردم این کشور می‌گویند دولتی که برای بقای خود، جوانان و دانشجویانش را «ترور» می‌کند و برای خشنودسازی اربابانش، کودکان را به کام «رژیم کودک‌کش» می‌فرستد، هیچ جایگاهی در جامعه ما ندارد.
این یک «کودتای خاموش» علیه ملت آلبانی است و وجدان جهانی باید پیش از آنکه دیر شود، این مافیای جنایت و ترور را پیش از آنکه صدای دانشجویان معترض و مردم آلبانی زیر باتوم و سکوت دفن شود، رسوا و خلع سلاح کند.
انتهای پیام
