با عرض سلام خدمت دوستان، هموطنانم و هم شهری های تورکم در در درون فرقه رجوی، جهت معرفی خودم باید عرض کنم از سال ۱۳۸۱ تا سال ۱۳۸۴ عضو سازمان مجاهدین خلق در اردوگاه اشرف در عراق بودم. از سال ۸۴ به وطنم برگشتم و می خواهم از تجربیات تلخ خودم از سازمان در مورد تورک ها بگویم .
بحث امروز من در مورد دیدگاه های سازمان در مورد قومیت ها و به طور خاص تورک ها ( آذری ها ) می باشد. اینکه سازمان با چه دیدی به تورک ها نگاه می کند. من بیشتر می خواهم از مشاهدات خودم در مدتی که در اشرف بودم توضیح بدهم .
در بدو ورود به قسمت ورودی ارتش اولین چیزی که توجیه شدیم ، گفتند صحبت به زبان تورکی ممنوع است. هرگز کسی نباید تورکی صحبت کند و تنها زبان محاوره ای باید فارسی باشد. زبان های محلی اعم از کردی، بلوچی، تورکی و… ممنوع است. هیچ کس از قومیت ها حق صحبت به زبان مادری را ندارد.
مسئولین سازمان همیشه مانع از صحبت به زبان مادری بین هم شهری ها می شدند. به طورخاص بعد از جنگ عراق و اخراج از عراق، سازمان در سایت های خود سعی دارد که سازمان را به جریانات ملی بچسباند. اخیرا هم تلاش کردند خود را رهرو سرداران ملی ستارخان و باقرخان بنامند. می خواهند با این بهانه ضمن سرپوش گذاشتن به گذشته ننگین خود، سازمان را رهرو و ادامه دهندگان راه ستارخان و باقرخان نشان بدهند.
وقیحانه نیز اعلام می کنند زمانی که ستارخان و باقرخان به عنوان مجاهد، ارتش آزادیبخش تشکیل دادند، ما هم رهرو راه پرافتخار آنان هستیم .
اما واقعیت این است که سازمان مجاهدین و مسعود و مریم هرگز نمی توانند رهرو راه مجاهدان آذربایجان باشند. یاد مجاهدان مشروطه در تبریز در دل تک تک تورکها نقش بسته است و هرگز سازمان مجاهدین رجوی، نمی توانند راه آنان را ادامه بدهند. سران سازمان با نوشتن مقاله و … نمی توانند خود را ادامه دهنده گان راه ستارخان و باقرخان نشان بدهند.
همانطوری که در سازمان برای زبان مادری ما ارزش قائل نبودند ، امروز هم برای آذربایجانی ها ارزش قائل نیستند و فقط قصد موج سواری دارند. هرگز سران سازمان نخواهند توانست در بین مردم آذربایجان جایگاهی برای خود کسب کنند. این حرفها را از زبان کسی می شنوید که از نزدیک در سازمان اسیر بوده و کاملا با ماهیت رجوی ها آشنا است . امروز همه این عرایض را با اراده و اختیار کامل بیان می کنم و ذره ای اغراق در حرفهایم نیست.
به عنوان یک جداشده از سازمان که ۱۵ سال است خودم را نجات دادم، این مواضع را اعلام می کنم. وقتی دروغ های سازمان را می بینم عذاب وجدان می کشم. امروز هم به صورت خود جوش و با درخواست شخصی به انجمن آمده و موضع خودم را اعلام کردم. هم آذری ها و هم مردم تمام ایران باید بدانند که رجوی ها فقط به قصد رسیدن به قدرت و حکومت خود را به جریانان ملی می چسبانند. در بهترین حالت رجوی ها قصد انتقام گیری از ملت ایران را دارند.
اخیرا در جریان گرانی بنزین، شاهد اعتراضاتی در تبریز هم بودیم ، مردم هم البته به حق اعلام کردند که در فشار مالی موجود گرانی بنزین تا به این حد صحیح نبود. اما سازمان قصد سوءاستفاده از این اعتراضات مسالمت آمیز را داشت . به دروغ هم اعلام می کرد که اعتراضات را مدیریت می کند ! مردم را هم تحریک می کردند که همه چیز را به خشونت بکشند! واقعیت این است که سازمان در تبریز ما ، هیچ جایگاهی ندارد. البته هرگز هم، هیچ توانی برای پیشبرد این کارها ندارد.
انتهای پیام / انجمن نجات مرکز آذربایجان شرقی
