احتمال استرداد سرکردگان منافقین به ایران
شرکت خدماتی منافقین با پولهای حاصل از مزدوری چه میکند؟
تصویر جدید لو رفته از عجوزه منافقین بدون گریم
مرگ اجباری در خیابانهای پاریس، تنها گزینهای که اختیاری بود!
چرا موش منافقین به خاطر مریم خودش را نسوزاند؟
۴۵ سال زندگی حیوانی نتیجه خیانت به مام وطن
دادگاه فرانسه دلیل رسمی لغو تجمع منافقین را «تهدید بمبگذاری توسط گروهک تروریستی پهلوی» اعلام کرد
خرمگسهای روی فضولات، دور هم جمع شوند یا خیر چه اهمیتی دارد؟
پس از مواجهه روز گذشته وحوش منافقین با پلیس فرانسه و حمله زامبیهای این گروهک در فضای مجازی به دولت این کشور، احتمال استرداد سرکردگان منافقین به ایران بیش از هر زمان دیگری قوت گرفته است.
منافقین هیچ وقت هویت مستقلی از خود نداشتهاند و همواره ابزار نیابتیِ سرویسهای اطلاعاتی بیگانه بودند.
تصویر جدیدی امروز از چهره منحوس مریم قجر عضدانلو توسط عناصر ناراضی منتشر شده که وضعیت افسردگی شدید وی را پس از شکست مفتضحانه در ماجرای پاریس نشان میدهد.
مرور سرگذشت برخی از زنان و دختران در گروهک منحوس و منفور منافقین که جان خود را در مناسبات این گروهک تروریستی از دست دادند، در واقع اسنادی از واقعیت حقوق زن در این گروهک است.
خرداد ۱۳۸۲، وقتی پلیس فرانسه مریم قجر را به اتهام پولشویی و طراحی عملیات تروریستی بازداشت کرد، سرکرده در گور منافقین داستانی رقم زد که آثار آن هنوز هم روی دهها تن از کلهپوچهای نفاق مانده است.
سیام خرداد ۱۳۶۰، نقطه عطفی در تاریخ جنایتکاری گروهک منافقین علیه ملت ایران است.
دادگاه اداری پاریس دقایقی پیش با انتشار بیانیهای، علت اصلی ممنوعیت تجمع گروهک منافقین در تاریخ ۳۰ خرداد را «تهدید جدی و مستند بمبگذاری» عنوان کرد.
خبر رسید که پلیس فرانسه از ترس بینظمی، جلوی گردهمایی یک مشت آدمکش و مزدور ورشکسته را در پاریس گرفته است.
هفته گذشته اعلام شده بود که ۳۰ نفر دیگر از اسیران دربند فرقه رجوی بزودی خاک عراق را به مقصد آلبانی ترک خواهند کرد که در بین آنها اسامی نسرین علاف پور و علی خوش کلام ازاستان خوزستان به چشم می خورد. خانواده های این دواسیر بعد ازاطلاع از خبرانتقال قریب الوقوع عزیزانشان به کشور آلبانی بسیار شادمان شدند اما از طرفی هم نگران ایجاد کارشکنی های بی مورد ازسوی سرکردگان فرقه درلحظه آخرانتقال اسیران به کشورآلبانی بودند. تا اینکه خوشبختانه با خبر شدند عزیزانشان روز پنجشنبه ۵/۹/۹۴ به کشورآلبانی منتقل و از جهنم خودساخته رجوی خارج شدند .
یک دهه از جدا شدنم از فرقه جهنمی رجوی می گذرد ولی هر زمان که اخبار عراق و اعضای فرقه را دنبال می کنم متاسف می شوم که چرا با گذشت این همه سال هنوز افراد مسئله دار تصمیم به جدایی از فرقه نگرفتند می دانم که تصمیم گیری بسیار سخت می باشد و با زنجیر هایی که سران فرقه به پایمان می زدند اجازه نمی دهند که فرد زمانی برای فکر کردن داشته باشد .
در واقعه ویکو با آتش زدن محل، مدارک موجود تماما از بین رفت اما شاهدانی بجا ماند که روابط استثماری و برده داری نوین داخل فرقه را برملا کردند. گزارشاتی از کتک زدن شدید کودکان به مدت طولانی و آسیب رساندن به آنها در حضور والدینشان داده شده است. او ظاهرا با چوب به جان بچه ها می افتاد تا آنها را تنبیه کند و والدین را مجبور میکرد تا از وی در این خصوص تشکر کنند. شاهدان عینی تا مدت ها لب به سخن باز نکردند و برخی همیشه ساکت ماندند و حاضر نشدند افشاگری نمایند. اما برخی از اعضای سابق و نجات یافتگان وقایع وحشتناک اتفاق افتاده در داخل فرقه را برملا کردند.
ولی در زمان صدام حسین این کار امکان پذیر نبود. لذا بعد از سرنگونی رژیم صدام حسین و روی کار آمدن دولت منتخب مردم عراق خانواده ها از این فرصت استفاده کرده و برای ملاقات با فرزندان خود راهی عراق شدند. رجوی ابتدا به دو دلیل سعی کرد حساب شده و با کنترل اجازه ملاقات با خانواده ها را بدهد. یکی اینکه از خانواده ها بطور خاص آنهایی که جوانتر بودند عضو گیری کند و علت دیگر اینکه به اخاذی از خانواده ها بپردازد. ولی نه تنها خواب های رجوی در این مورد پنبه دانه شد بلکه علی رغم اینکه با کنترل و حساب شده نیروهای سازمان را برای ملاقات می فرستاد
هم اکنون تعدادی از خانواده های ایرانی برای لحظه ای ملاقات با فرزندانشان میهمان دولت فخیم و مهمان نواز عراق اسلامی هستند و مدت چندین روز است که مقابل کمپ به انتظار ملاقات با عزیزانشان هستند ولی با کمال تاسف تاکنون با بی اعتنایی و کارشکنی چند نفر اعضاء وفادار به گروه تروریستی مجاهدین خلق داخل کمپ که خود سرانه و بطور غیر قانونی زعامت و مدیریت طیف گسترده اعضا را به عهده گرفته اند مواجه بوده و موفق به دیدار بستگان خود نشده اند، لذا از جنابعالی استدعا داریم دستور فرمایید زمینه ی ملاقات این خانوادهای منتظر وچشم به راه را فراهم نمایند، پیشاپیش از حمایت های جدی و قاطع جنابعالی در رسیدگی به مشکلات بوجود آمده در این خصوص سپاسگذاریم .
اخیرا تعدادی از خانواده های آذربایجانی ساکنین کمپ لیبرتی عراق که توسط مسعود رجوی به گروگان گرفته شده ودهه هاست که ازکلیه ی حقوق اجتماعی خود محرومند، درکنار خانواده های دیگر استان ها برای دیدار عزیزان خود به عراق مراجعه کرده بودند که با خواست رجوی و تمایل آشکار مامورین کمیساریای عالی پناهندگان ، ازاین حق طبیعی خود محروم گشته وتنها شاهد حضور گماشتگان خاص رجوی در ۱۵متری خود و شنیدن اهانت های شدید آنها شده اند!!
با احترام، به استحضار می رساند تعدادی از فرزندان این مرز و بوم به عناوین متعدد توسط فرقه ی تروریستی به نام سازمان مجاهدین خلق اغفال و به اسارت گرفته شده و در اسارتگاهی به نام کمپ لیبرتی در کشور شما نگهداری می شود، ضمن درود و تحیت به شما نمایندگان محترم مجلس عراق از امعان نظر و حمایت های انسان دوستانه و قانونی شما از حقوق مسلم این خانواده ها، به اطلاع می رسانیم تعدادی از خانواده های ایرانی به قصد دیدار و ملاقات با فرزندانشان که اسیر فرقه ی رجوی می باشد به کشور دوست و برادر عراق عزیمت نموده و تمام سختی ها و مخاطرات سفر را به جان خریده تا بلکه پس از ده ها سال محرومیت از دیدار فرزندانشان بتوانند در محل اسکان و اسارتگاه کمپ لیبرتی به اهداف سفر خویش که همان ملاقات است نائل آیند .
غربت ائلده کیمسه م یوخ؛ توکر گزوم قان یاش گل نامه خانم فرنگیس فرجی پور به برادرش محمدرضا فرجی پور (تحت اسارت فرقه رجوی در لیبرتی، عراق) به نام خدا قارداش گل آی قارداش گل قارلی داغلاری آش گل غربت ائلده کیمسه م یوخ توکر گزوم قان یاش گل برادر عزیزم محمد رضا جان. سلام […]
در این بیانیه، که در سایت رسمی سازمان مجاهدین خلق تحت عنوان “شوی مضحک سفارت آخوندها و کمیته سرکوب مجاهدان اشرف و بردن مزدوران در پوش خانواده به مجلس عراق-فراخوان برای بازدید هیأتی از وکلا و پارلمانترها از اروپا، آمریکا و کشورهای عربی از لیبرتی” درج گردیده، مطرح شده است که “بیش از ۴۰۰ تن از خانواده های مجاهدان لیبرتی در آمریکا و کشورهای اروپائی . . . به رغم این که بارها به سفارتخانه های عراق در کشورهائی که ساکن آن هستند درخواست ویزا برای دیدار با فرزندانشان را داده اند، دولت عراق از دادن ویزا به آنان خودداری کرده است.”
واکنش فرقه رجوی به اقدام مجلس نمایندگان عراق واکنش فرقه رجوی به اقدام مجلس نمایندگان عراق همانطور که در جریان هستید تعدادی از خانواده های اعضای فرقه رجوی مستقر در اردوگاه لیبرتی جهت تلاش برای دیدار با عزیزان خود و کسب خبر از سلامتی شان طی سه روز به اردوگاه لیبرتی مراجعه نمودند که طبق […]
زمانه حساس وبیاد ماندنی است . کاری باید کرد کارستان . شماری انسانهای اغفال شده گرفتار مشتی اهریمن صفت هستند. چند روزی است خانواده های دردمند وچشم انتظارشان با تقبل بسا رنج و مرارتها ازایران به عراق ناامن طی طریق نمودند شاید که بتوانند درپس سالیان دوری وبی خبری صدایی ازعزیزانشان داشته باشند ودربهترین حالت درآغوششان گرفته وبوسه بارانشان کنند.
نباید به حرفهای دروغ خوک زرد ضریب داد.
در روزگاری هستیم و بدخواهان شروری داریم که به سرعت دروغها را گسترش میدهند و با انواع شایعات اتحاد و همبستگی بین ملت ایران را بر هم میزنند. اعتراض بهحق ملت را به نفع آشوب و تخریب مصادره میکنند و مردم میمانند که در این شرایط چه باید بکنند؟
جمعیت فتنهگر منافقین با ارائه تصاویر اغراق شده در رسانههای خود، علاوه بر استهزا و عیبجویی از سوژهها، مسائل کلان و مهم را فاقد اعتبار و اهمیت نشان داده یا حقایق را وارونه جلوه میدهند.
رسانههای متعلق به منافقین در فضای مجازی به طور پیوسته، مشکلات اقتصادی و اجتماعی و محرومیتهای مناطق مرزی و ... را بزرگ نمایی و برجسته میکنند.
بررسی آماری پرونده شهادت ۱۰۶ شهروند ایرانی در طول ماه آبان، طی دهههای گذشته توسط منافقین، نشاندهنده الگویی سیستماتیک از عملیاتهای تروریستی است که توسط سازمان مجاهدین خلق به اجرا درآمده است.
زهرا نوربخش، خواهر یکی از قربانیان تشکیلات تروریستی منافقین میگوید: کشورهای غربی چرا از منافقین حمایت کرده و به آنها جا و مکان دادهاند، چرا پاسخگوی ما نیستند؟
«تحلیلی که از جریان ۵ مهر گفته بودند این بود که بعد از انجام دادن یکسری تظاهرات مسلحانه و شورشی در شهریور ماه ۶۰ و سنجیدن شرایط جامعه باید این تظاهرات مسلحانه را به شکل کیفیتر به نمایش گذاشت تا مردم با دیدن این صحنهها برانگیخته شوند...»
پنجم مهرماه ۱۳۶۰، روزی بود که منافقین در توهمی ابلهانه، آن را بهعنوان «۲۲ بهمن دوم» در نظر گرفته بودند که به نمادی از شکست فضاحت بار برای این تشکیلات خائن تبدیل شد.
در نظام جمهوری اسلامی، اصل بر زندان نرفتن و عفو و بخشودگی مجرمان (مگر مجرمان خاص) است.
در جریان رقابتهای بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی خانم فرشته حسنزاده، ورزشکار تیم ملّی مویتای بانوان ایران، موفق به کسب مدال نقره شد و پس از بازی فینال در گفتوگو با خبرنگار حاضر در سالن مسابقات گفت: «دوست داشتم که مدالم طلا بود و آن را تقدیم رهبر انقلاب میکردم […]
