آلبانی در آتش خشم
رجوی چگونه «دامن آمریکایی» پوشید؟
اعدام و مصادره اموال در انتظار هرگونه همکاری با آمریکا و رژیم صهیونیستی / قانون با شدیدترین مجازاتها به دنبال خائنین است
هزینههای سنگین میزبانی اجباری از منافقین بر دوش مردم آلبانی / شهروندان آلبانیایی: اگر تروریستها را اخراج نکنید، مالیات نمیدهیم / «بمب ساعتی» در قلب بالکان!
عقد تفاهمنامه «مبارزه با تروریسم» در آلبانی توسط کشوری که تروریست به آلبانی تحمیل کرد
نقش راهبردی زنان در امنیت اعتقادی و فرهنگی
روایت خانوادههای قربانی تروریسم در کتاب «فرشتهها گریه نمیکنند» / وقتی جنایتِ بیرحمانه گروهک منافقین خانه یک کارگر را به جهنمی از آتش تبدیل کرد
اکران آنلاین نمایش «ترور» بهزودی آغاز میشود
دشمنان نادان ملت ایران پس از ماجراهای سوریه، حسابی متوهم شده و با انتشار انواع مقاله و یادداشت در رسانههای پولی سعی در برجستهسازی خود دارند.
«سازمان مجاهدین خلق» در ابتدای دهه ۶۰ شمسی، با سؤالی از سوی رئیسجمهور رجایی مواجه شد و سؤال آنقدر برای سران این گروه مزدور صدام و غرب اثرگذار و دردناک بود که بلافاصله، دستور بمبگذاری و شهادت او را صادر کردند.
بیست و ششمین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات ۱۰۴ نفر از سران سازمان مجاهدین خلق و همچنین ماهیت این سازمان به عنوان یک شخصیت حقوقی، در شعبه یازدهم دادگاه کیفری یک استان تهران برگزار شد.
«بیجار رحیمی»، عضو نجات یافته از فرقه رجوی، پیام ویدئویی به یک عضو «اشرف3» و خانوادههایی که پیگیر وضعیت اسیران در آلبانی هستند، ارسال کرد.
سال ۲۰۲۳ میلادی، سالی پر از شکستهای پیدرپی و فضاحتهای بزرگ برای فرقه رجوی بود.
حمایت از قربانیان نقض حقوق بشر در سازمان مجاهدین خلق، یک مسئولیت جهانی است. همه ما باید تلاش کنیم تا این افراد بتوانند به زندگی عادی خود بازگردند و از حقوق خود دفاع کنند.
مسعود رجوی در طول 22 سال گذشته، در سوراخ موش یا قبر بوده و هیچ یک از اعضای سازمان اجازه پرسش از وضعیت او را نداشتهاند.
خداداد عزیزی بازیکن اسبق تیم ملی درباره حواشی حضور در جام جهانی ۹۸ فرانسه و فیلمی که موجب شد حسابی از خجالت یک وطن فروش در آلمان درآید، گفت.
چه نسبتی میان کسی همچون بهار قندهاری و تحریرالشام – و شاید هم اربابان تحریرالشام- برقرار است که او اجازه مییابد در امنیت کامل در دمشق تردد کند، و روی درب سفارت ایران شعارنویسی کند؟
طاها طاهری برادر شهید طالب طاهری گفت: مجاهدین خلق از آغاز جمهوری اسلامی تا 30 خرداد 60 که اعلام رسمی مبارزه مسلحانه کردند، دنبال براندازی و ضربه به ایران بودند.
مریم رجوی چند وقت پیش در شبکه اجتماعی ایکس به مناسبت روز جهانی حقوق بشر نوشت: «در روز جهانی حقوق بشر، پیمان مردم و مقاومت ایران برای به پیروزی رساندن آرمان حقوق بشر در ایران را تجدید میکنیم...پیام مقاومت ما احیاء انسانیت در زنجیر است...»
نباید به حرفهای دروغ خوک زرد ضریب داد.
در روزگاری هستیم و بدخواهان شروری داریم که به سرعت دروغها را گسترش میدهند و با انواع شایعات اتحاد و همبستگی بین ملت ایران را بر هم میزنند. اعتراض بهحق ملت را به نفع آشوب و تخریب مصادره میکنند و مردم میمانند که در این شرایط چه باید بکنند؟
جمعیت فتنهگر منافقین با ارائه تصاویر اغراق شده در رسانههای خود، علاوه بر استهزا و عیبجویی از سوژهها، مسائل کلان و مهم را فاقد اعتبار و اهمیت نشان داده یا حقایق را وارونه جلوه میدهند.
رسانههای متعلق به منافقین در فضای مجازی به طور پیوسته، مشکلات اقتصادی و اجتماعی و محرومیتهای مناطق مرزی و ... را بزرگ نمایی و برجسته میکنند.
بررسی آماری پرونده شهادت ۱۰۶ شهروند ایرانی در طول ماه آبان، طی دهههای گذشته توسط منافقین، نشاندهنده الگویی سیستماتیک از عملیاتهای تروریستی است که توسط سازمان مجاهدین خلق به اجرا درآمده است.
زهرا نوربخش، خواهر یکی از قربانیان تشکیلات تروریستی منافقین میگوید: کشورهای غربی چرا از منافقین حمایت کرده و به آنها جا و مکان دادهاند، چرا پاسخگوی ما نیستند؟
«تحلیلی که از جریان ۵ مهر گفته بودند این بود که بعد از انجام دادن یکسری تظاهرات مسلحانه و شورشی در شهریور ماه ۶۰ و سنجیدن شرایط جامعه باید این تظاهرات مسلحانه را به شکل کیفیتر به نمایش گذاشت تا مردم با دیدن این صحنهها برانگیخته شوند...»
پنجم مهرماه ۱۳۶۰، روزی بود که منافقین در توهمی ابلهانه، آن را بهعنوان «۲۲ بهمن دوم» در نظر گرفته بودند که به نمادی از شکست فضاحت بار برای این تشکیلات خائن تبدیل شد.
در نظام جمهوری اسلامی، اصل بر زندان نرفتن و عفو و بخشودگی مجرمان (مگر مجرمان خاص) است.
در جریان رقابتهای بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی خانم فرشته حسنزاده، ورزشکار تیم ملّی مویتای بانوان ایران، موفق به کسب مدال نقره شد و پس از بازی فینال در گفتوگو با خبرنگار حاضر در سالن مسابقات گفت: «دوست داشتم که مدالم طلا بود و آن را تقدیم رهبر انقلاب میکردم […]