احتمال استرداد سرکردگان منافقین به ایران
شرکت خدماتی منافقین با پولهای حاصل از مزدوری چه میکند؟
تصویر جدید لو رفته از عجوزه منافقین بدون گریم
مرگ اجباری در خیابانهای پاریس، تنها گزینهای که اختیاری بود!
چرا موش منافقین به خاطر مریم خودش را نسوزاند؟
۴۵ سال زندگی حیوانی نتیجه خیانت به مام وطن
دادگاه فرانسه دلیل رسمی لغو تجمع منافقین را «تهدید بمبگذاری توسط گروهک تروریستی پهلوی» اعلام کرد
خرمگسهای روی فضولات، دور هم جمع شوند یا خیر چه اهمیتی دارد؟
بازگشت عباس محمد پور از آلبانی به وطن و آغوش خانواده آقای عباس محمد پور از اعضاء جدا شده فرقه رجوی بعد از حدود ۲۷ سال اسارت به آغوش خانواده بازگشت. آقای محمد پور در بحبوحه جنگ بین ایران و عراق در سال ۱۳۶۷ به اسارت گروه تروریستی مجاهدین درآمد. ایشان در سال ۱۳۹۳ از […]
در دور دوم که خانواده های اعضای گرفتاردر فرقه تبهکار رجوی که با یک دنیا عشق وآرزودرپی تحقق ملاقات ودرآغوش کشیدن عزیزان خود با تقبل درد ورنج فراوان به حواشی لیبرتی رفتند ومتاسفانه تاکنون دراثرکارشکنیهای رجوی موفق به مطالبه به حق خود نشدند ؛ دلهای ما شکسته شد ودرغم واندوه آن عزیزان شریک شدیم .
نام اشرف را زمانی که در فرقه بودم به عنوان شهر شرف و افتخار و شهر صداقت و فدا می شناختم، اما اکنون آنجا را جایی که نهایتا بهترین سالهای عمرم را فقط برای قدرت و منافع مسعود رجوی تلف کردم می دانم ، بهترین سالهای عمرم را آنجا از دست دادم که برگشت ناپذیر است اکنون که جدا شدم شاید دیگر هیچ وقت نتوانم توانایی ها و استعدادهای قبلی ام را بکار بگیرم چرا که در بسیاری از زمینه ها از هم ردیف هایم عقب افتادم شاید دیگر در زندگی ام به کسی مجددا اعتماد نکنم و به نظرم این تنها آسیبی است که از فرقه برداشتم و نمی توانم تغییرش دهم، اما خوشحالم جزو رهروان راهی باشم که اعتقاد دارم همه ما نیازمند ادامه دادن به تلاش برای ممانعت از بروز چنین حوادث تلخی در تمامی جهان هستیم .
من فکر میکنم که سازمان مجاهدین از همان ابتدا فرقه بودن خودش را ثابت کرد ولی متاسفانه به دلیل اینکه افراد جان به کف و صاف و زلال آنقدر زیاد داشت که توانست بدون اینکه کسی این موضوع را بفهمد به فعالیت های مخربش ادامه بدهد….
هم چنین بنا به خبرهای رسیده از آلبانی و اروپا نفرات انتقالی به خارج کشور منجمله آلبانی و آلمان از حدود ۴۷۰ نفری که در سه چهار سال اخیر به خارج از لیبرتی منتقل شدند حدود ۱۲۰نفر از تشکیلات جدا شده و به دنبال زندگی خود رفتند. این آمار نشان دهنده این است که بیش از یک چهارم اعضا پس از رسیدن به خارج کشور و پیدا کردن امکانی برای جدایی بلافاصله از این تشکیلات مافیایی خارج شده و حاضر به ادامه همکاری با گروهک تروریستی رجوی نیستند.
تعداد ۱۵ نفر از اسیران لیبرتی به آلبانی انتقال داده شدند. خروج این عزیزان که از جهنم عراق و لیبرتی نجات پیدا کرده اند را به آنها و خانواده هایشان تبریک می گوییم به امید اینکه تمامی دوستان عزیزمان که در جهنم لیبرتی اسیر هستند به آلبانی راه یابند چرا که این اولین قدم در راستای رهایی کامل آنها همانند دیگر دوستان عزیزمان از قید وبند فرقه رجوی می باشد تا بتوانند در دنیای آزاد با آرامش و آزادی به زندگی و کار و فعالیت مورد علاقۀ خود بپردازند.
امروز هم همان وضعیت وجود دارد و مسئول آن بتول رجائی است که مسئول پذیرش نیز می باشد .
در سال ۸۲ نیز بچه هایی که در کمپ آمریکائی بودند و از سازمان خارج شده بودند در محل خروجی بر اثر فشار حدود ۱۸۰ نفر دست به شورش زدند که آمریکائیها مجبور شدند آنها را به محل دیگری انتقال دهند تا به موقع آنها را تعیین تکلیف کنند.
بارها و بارها به مسئولین دولتهای غربی خصوصا وزارت خارجه آمریکا گفته بودیم که خارج کردن نام فرقه مجاهدین از لیست گروه های تروریستی این دست بازی را به آنها میدهد که آزادانه در کشورهای اروپایی وآمریکایی٬ دست به این چنین حرکتهایی بزنند! هرچند که این حرکات٬ اتفاقاً٬ فرقه ای بودن گروه آنان را بیش از پیش ثابت میکند! کسانی که ادعای دمکراتیک بودن دارند٬ کسانیکه مدعی هستند که میخواهند آزادی را برای مردم ایران به ارمغان بیاورند٬ این چنین با مشت و لگد٬ به جان مخالفین خودشان میافتند و این گونه دمکراتیک بودن خودشان را ثابت می کنند! خدا را شکر که گفته های ما جداشدگان از این فرقه٬ توسط خود این فرقه ثابت میشود و نیازی به توضیح زیادی نیست!
با سقوط و فروپاشی حکومت دیکتاتوری صدام متحد استراتژیک رجوی ؛ اضمحلال تشکیلات سیاه ومافیایی وارتش تروریستی آزادی بخش ! استارت خورد.
در تاریخ کدام رهبر و گروه انقلابی سراغ دارید به اتهامات واهی و یک شک و شبهه ونگرانی از جان خود صدها تن از اعضایش را به زندان و زنجیر بکشاند، تعدادی از آنها را هم قربانی کند و در آخر سر هم بگوید. همه این کارها بخاطر حفظ جان من لازم بوده و طلب کار تر بگوید … شما همکاری هم نکردید. و باید از از این زندان و شکنجه تشکر هم می کردید!
تعداد قابل توجهی خبرنگار از رسانه های مختلف فرانسوی و بین المللی با حضور در محل اجتماع جدا شدگان سازمان مجاهدین ضمن تهیۀ عکس و فیلم و گزارش از این تجمع و شعارها و پلاکاردها و بیانیه های شرکت کنندگان در آن با بسیاری از اعضا و مسئولان وفرماندهان قدیمی جدا شدۀ سازمان مجاهدین مصاحبه به عمل آوردند
نباید به حرفهای دروغ خوک زرد ضریب داد.
در روزگاری هستیم و بدخواهان شروری داریم که به سرعت دروغها را گسترش میدهند و با انواع شایعات اتحاد و همبستگی بین ملت ایران را بر هم میزنند. اعتراض بهحق ملت را به نفع آشوب و تخریب مصادره میکنند و مردم میمانند که در این شرایط چه باید بکنند؟
جمعیت فتنهگر منافقین با ارائه تصاویر اغراق شده در رسانههای خود، علاوه بر استهزا و عیبجویی از سوژهها، مسائل کلان و مهم را فاقد اعتبار و اهمیت نشان داده یا حقایق را وارونه جلوه میدهند.
رسانههای متعلق به منافقین در فضای مجازی به طور پیوسته، مشکلات اقتصادی و اجتماعی و محرومیتهای مناطق مرزی و ... را بزرگ نمایی و برجسته میکنند.
بررسی آماری پرونده شهادت ۱۰۶ شهروند ایرانی در طول ماه آبان، طی دهههای گذشته توسط منافقین، نشاندهنده الگویی سیستماتیک از عملیاتهای تروریستی است که توسط سازمان مجاهدین خلق به اجرا درآمده است.
زهرا نوربخش، خواهر یکی از قربانیان تشکیلات تروریستی منافقین میگوید: کشورهای غربی چرا از منافقین حمایت کرده و به آنها جا و مکان دادهاند، چرا پاسخگوی ما نیستند؟
«تحلیلی که از جریان ۵ مهر گفته بودند این بود که بعد از انجام دادن یکسری تظاهرات مسلحانه و شورشی در شهریور ماه ۶۰ و سنجیدن شرایط جامعه باید این تظاهرات مسلحانه را به شکل کیفیتر به نمایش گذاشت تا مردم با دیدن این صحنهها برانگیخته شوند...»
پنجم مهرماه ۱۳۶۰، روزی بود که منافقین در توهمی ابلهانه، آن را بهعنوان «۲۲ بهمن دوم» در نظر گرفته بودند که به نمادی از شکست فضاحت بار برای این تشکیلات خائن تبدیل شد.
در نظام جمهوری اسلامی، اصل بر زندان نرفتن و عفو و بخشودگی مجرمان (مگر مجرمان خاص) است.
در جریان رقابتهای بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی خانم فرشته حسنزاده، ورزشکار تیم ملّی مویتای بانوان ایران، موفق به کسب مدال نقره شد و پس از بازی فینال در گفتوگو با خبرنگار حاضر در سالن مسابقات گفت: «دوست داشتم که مدالم طلا بود و آن را تقدیم رهبر انقلاب میکردم […]