به دستور نسرین سپهری دو تن از زنان فرقه رجوی قوطی های رنگ ساختمان را روی سر فردی به نام فرهاد رهبر که نمی خواست در نشست های طلاق فرقه شرکت کند ریختند و او را با همان سر و وضع به نشست آوردند.
به گزارش فراق، غلامعلی میرزایی از انجمن نجات مرکز لرستان در روایتی به بهانه دروغ های فرقه رجوی در مورد آزادی های فردی و اجتماعی نوشت:
در سال ۷۳ یکی از زنان فرقه به نام (مرضیه . ق) که در حال حاضر زندگی آزادی را در بیرون از این سازمان انتخاب کرده، یک روز در محل استراحت مخصوص زنان یک ترانه از خانم مرضیه با این مضمون: الهی خیر نبیند آن کس که مرا از تو جدا کرد، در حال گوش کردن بوسیله ضبط صوت بود که به مهوش سپهری (نسرین) خبر می دهند که این خانم دارد ترانه گوش می کند و شعر این ترانه به طلاق بر می گردد. مهوش سپهری هم بلافاصله به محل رفته و دستور کتک کاری را صادر نمود. این خانم تا چند هفته در اتاقی زندان بود و بعد از چند هفته که در محوطه ما او را دیدیم هنوز کبودی زیر چشمانش از بین نرفته بود .
فرد دیگری به نام فرهاد رهبر را می شناختم که نمی خواست در نشست های طلاق شرکت کند. او را در یک نشست جمعی بردند و حسابی کتک زدند و سپس با فحش های رکیک او را از نشست بیرون انداختند به شرط اینکه تا فردا فکرهایش را بکند و بیاید جواب مثبت بدهد. روز بعد او تصمیم خود را برای جدایی از سازمان گرفته بود در محوطه نزدیک پارک کودکان نشسته بود که به دستور نسرین سپهری دو تن از زنان سازمان قوطی های رنگ ساختمان را روی سر او ریختند و او را با همان سر و وضع به نشست آوردند. نسرین سپهری فریبکارانه و چون می دانست تصمیم او چیست، در آن نشست گفت ما به انقلاب چنین فردی نیاز نداریم و او را ببرید. بعد از نشست دیگر هیچکس فرهاد رهبر را ندید و معلوم نشد چه بلایی بر سر او آوردند. این بود سرنوشت کسانی که با سازمان در افتادند و به دنبال آزادی بودند. آزادی در سازمان مجاهدین خلق این چنین است.
انتهای پیام / فراق
