ضجه و سوزش منافقین از حضور جهان در بدرقه رهبر شهید ایران
ضرورت پیوند خوردن دو مطالبه مردم آلبانی در خیابانها / تا زمانی که لانه تروریستها در مانز فعال است، آلبانی در معرض تهدید دائمی قرار دارد
قیام خونخواهان امام شهید در جهان علیه تروریستِ قمارباز / هیچ پناهگاهی در این کره خاکی نداری
امامجمعه اردبیل: تشییع رهبری، همهپرسی مقبولیت جمهوری اسلامی / مراسم باشکوه رهبر شهید انقلاب نشان میدهد که اردوگاه ترور شکست خورده است / به تروریستها میگوییم که به اقیانوس جمعیت نگاه کنید، دق کنید و بمیرید
آیا پاریس به میزبانی از تروریستها پایان میدهد؟
آشنایی با کارگاه تولید آشغالهای رسانهای در لانه موشهای تیرانا / گدایی یک تکه استخوان از سفره موساد، تنها هنر تهماندگان منافقین در آلبانی است
مروری بر حادثه خونین شنبه ۶ تیر ماه ۶۰ / طراح انفجار با وجود اعلان قرمز اینترپل در آلبانی میچرخد
علت عربدهکشی نوکران نهان و آشکار آمریکا درباره مسائل ایران
هر سازمانی ممکن است[!] یک سری اشتباهاتی داشته باشد اما من جزو هواداران سازمان مجاهدین بودم و هستم و به گذشته خود که هوادار این سازمان بوده ام افتخار می کنم.
چند مدتی بود که خبری ازعمووزن عمو نداشتیم تااینکه درهمان سالها یکبارزن عموبا خانواده ام تماس گرفت وماجرای رفتنشان به عراق ومشکلاتی که درگیرش شده بودند را بدین صورت تعریف کرد که خودش ازرجوی جدا شده وبا مشکلات زیاد توانسته به اتفاق فرزند خردسالش به آلمان برود وپناهندگی بگیرد. زن عمویم اضافه کرده بود که ابراهیم موفق به خروج ازفرقه رجوی نشده وکماکان درعراق بسرمیبرد.”
بهر حال ما فریب خورده بودیم وبرای گرفتن پناهندگی به نزد آنها رفتم که شاید بعداز ۳ ماه الی۶ ماه ما را به یک کشور دیگر انتقال دهند اما دیدیم که فرقه راه ورودی آسان دارد اما خروج از آن سالها زندان دارد. زندگی ما را درعراق غسر قانونی کرده بودند به همین خاطر سازمان اگر به دولت عراق تحویل می داد باید ۸ سال زندان را تحمل میکردیم!
ابراهیم خدابنده از مسئولین سابق بخش روابط بینالمللی مجاهدین است که ۲۳ سال از بهترین سالهای جوانیاش را در این گروه بسر برده است. او که بقول خودش در طول این سالها بدون حتی یک ساعت مرخصی در خدمت تشکیلات رجوی بوده، بالاخره و بر اساس یک اتفاق دستگیر شده و از تشکیلات رجوی جدا میگردد
درادامه این ملاقات صمیمانه مسول انجمن به مرد شریف شالیکار گیلک که چشم انتظار برادر اسیرش درفرقه بدنام رجوی است گفتند” انشاءالله درملاقات با آقای شعبانی خبر جدیدتر از برادرتان ابراهیم خواهید شنید ولیکن من هم سالیان با ابراهیم بودم وحسابی از وی شناخت دارم .
حقیقت این است که درسال ۱۳۶۰ مسعود رجوی به همراه ابوالحسن بنی صدر پاس از شروع اعلام رسمی فازنظامی وعملیات تروریستی باربودن یک هواپیما وارد خاک فرالنسه گردیدند و لذا مسئولینت کلیه اقدامات تروریستی درایران طی سالهای ۱۳۶۰/۱۳۶۵ به عهده دولت های وقت فرانسه می باشد زیرا دراین مدت ” پایگاه فرماندهی ترور ها درایران درخاک فرانسه قرارداشته و سران این فرقه ازهمین کشور دستور ترور _ بمب گزاری _ انتحاری _ آدم ربایی _ خمپاره زنی وانفجار لوله های نفتی و دیگر مراگز عمومی را بعهده داشته اند
که در سال۱۳۸۰ ناگهانی و پنهانی از خانواده ام جهت کار و مهاجرت به اروپا، ابتدا به کشور ترکیه عزیمت نمودم و در کارواشی دراستانبول مشغول به کار شدم تا بتوانم به مقصد برسم و همانجا بود که با فردی آشنا شدم به نام بهزاد که ایرانی بود و وقتی علت آمدنم را جویا شد وعدۀ ردیف شدن کارهای مهاجرتم را داد سپس ملاقات های روزانه شروع شد
در فرهنگ رجوی صدای مخالف نبایستی شنیده شود. چگونه می توان تصور کرد سازمانی مثل مجاهدین پس از چهل سال سابقه وجود، هرگز دچار انشعاب نشده است. آیا این قابل تصور است؟ آیا در دنیای واقعی چنین چیزی وجود دارد؟ دلیل آن هم کاملا روشن است آدمهای مختلف نسبت به شرایط و عوامل مختلف، نظرات مختلفی دارند
بیش از یک هفته از توافق ایران با ۵+۱ بر سر مسئله هسته ای می گذرد و بلافاصله بعد از توافق سفر هیتهای اروپائی به ایران برای بستن قرار دادهای اقتصادی و گسترش مناسبات سیاسی و …. نمایندگان کشورهای اروپائی به سمت ایران سرازیر شده اند و این روند هنوز هم ادامه دارد .
بله قطعاً من تا حال حاضر همچنان عضو فرقه رجوی و در بیخبری و تحت القائات ذهنی و کنترل روانی فرقه بودم و امکان خلاصی و نجات نداشتم. در ضمن در زندان در سوریه با ترفندی به ما قرص ظاهراً کاهش فشار خون دادند که البته قرص روانگردان بود و ما تقریباً هنگام انتقال بیهوش بودیم و نمیدانستیم چه اتقافی دارد میافتد و قرص سیانور هم در مأموریت سوریه به همراه نداشتیم. اگر داشتم و امکانش بود حتماً از آن استفاده میکردم چون زنده تحویل ایران داده شدن برایمان مرز سرخ بود.
من در مصاحبه اول موفق نشدم نظر آنها (فهیمه اروانی) را جلب کنم به همین دلیل مرا به بخش اطلاعات ارتش (حمید آراسته- عبدالرضا- خسرو ملک پور) تحویل دادند.