مسأله غصب خلافت و مظلومیت على (علیه السلام) از جمله انحرافات بزرگ امت اسلامی بود که خطرات فراوانی به همراه داشت.
یکى از مهمترین پیامدهاى سقیفه، شکسته شدن حرمت پیامبر صلى الله علیه و آله بود. در سقیفه سخنان صریح پیامبر صلى الله علیه و آله در نصب على علیه السلام براى خلافت و رهبرى امّت به فراموشى سپرده شد و ابّهت حضرت در میان امّت شکسته شد.
عدّهاى از فریب خوردگان دنیا و منافقان دو چهره، على رغم تصریح حضرت رسول صلى الله علیه و آله بر وصایت حضرت على علیه السلام، در سقیفه بنى ساعده جمع شدند و در پاسخ به نداى شیطان، توطئه خطرناکى براى انحراف اسلام و مسلمین چیدند و متأسّفانه این بار موفّق شدند و بزرگترین ضربه را بر پیکره اسلام وارد کردند.
همین منافقین معاویهها را بر سر کار آوردند و آن همه جنایات را توسّط امثال او آفریدند! همین منافقین امام على علیه السلام و امام حسن علیه السلام را خانه نشین کردند! منافقین فاجعه کربلا را آفریدند و بهترین انسان ها را در کربلا به مسلخ بردند و …
این جاست که عمق این کلام که «قُتِلَ الْحُسَیْنُ یَوْمَ السَّقِیفَهِ؛ امام حسین علیه السلام در همان روز سقیفه به شهادت رسید» بیشتر آشکار مى شود.
به تعبیر مرحوم محقّق اصفهانى «آن هنگام که حرمله تیر مى انداخت (و حلقوم على اصغر را نشانه مى گرفت) این حرمله نبود که تیر مى انداخت، بلکه این تیر را کسى رها کرده است که چنین بسترى را براى حرمله آماده ساخته بود! این تیرى است که از سوى سقیفه رها شده و کمانش در دستان خلیفه بود!».
بدیهی است خطّ انحراف از اسلام ناب که از ماجراى سقیفه آغاز شد، در عصر استیلاى معاویه شدّت گرفت، ولى تلاش معاویه بر آن بود که با حفظ ظواهر دینى و در پس پرده نفاق، به مقاصد خویش برسد. به نحوی که در نظر بسیارى از مردم عامى، امام حسین علیه السلام و معاویه هر دو صحابى پیامبر بودند و اختلاف این دو با یکدیگر به اصطلاح مربوط به اختلاف در قرائت از دین و درگیرى دو صحابى در نحوه برداشت از قرآن و سنّت بود!
در حالی که باطل سرتاسر جامعه اسلامى را گرفته بود و یزید بن معاویه مردى فاسد و فاجر و قاتل انسان هاى پاک و بى گناه و شرابخوار و قمارباز و آلوده بود.
معاویه چنین شخصى را به عنوان خلیفه مسلمین و جانشین پیامبر صلى الله علیه و آله پس از خودش نصب کرد.
لذا امام حسین علیه السلام با جمله:«وَ عَلَى الْإِسْلامِ السَّلامُ اذْ قَدْ بُلِیَتِ الْأُمَّهُ بِراعٍ مِثْلَ یَزِیدَ؛ زمانى که امّت اسلامى گرفتار زمامدارى مثل یزید شود، باید فاتحه اسلام را خواند» تصریح کرد که با وجود خلیفهاى همچو یزید، فاتحه اسلام خوانده است و دیگر امیدى به بقاى دین خدا در حکومت یزید نمى رود.
به گزارش فراق، امروز هم از مشابههای همان منافقین و خناسان مدام در حال توطئه علیه مسلمانان هستند ولی این بار پیروان حیدر کرار اجازه نمیدهند آنها به اهداف خود برسند و انشاالله ریشه نفاق را از بین خواهند برد.
سرویس پژوهش فراق
برگرفته از بیانات آیتالله مکارم شیرازی
انتهای پیام
