فرمانده بازنشسته ارتش گفت: منافقین از ابتدای انقلاب در اندیشه رویارویی مسلحانه با نظام بودند.
به گزارش فراق، در ادامه جلسه ۴۴ دادگاه بررسی ابعاد جنایتهای سازمان مجاهدین خلق (منافقین)، فرمانده بازنشسته ارتش با ادای سوگند بر گفتن حقیقت، به تشریح برنامهریزی این سازمان برای رویارویی مسلحانه با نظام جمهوری اسلامی، همکاری با رژیم بعث عراق در طول جنگ تحمیلی و جزئیات حمله نهایی آنان در عملیات فروغ جاویدان پرداخت.
سرتیپ دوم بازنشسته نبیالله تاجیک در جایگاه شاهد حاضر شد و شهادت خود را اینگونه آغاز کرد: سازمان مجاهدین خلق که بعدها به نام منافقین شناخته شد، از ابتدای انقلاب در اندیشه رویارویی مسلحانه با نظام بود. دلیل این امر نیز نفوذ در ارگانها، جمعآوری سلاح و ایجاد شبکههای مخفی بود.
وی با اشاره به تشدید خشونتها توسط این سازمان افزود: نهایتاً در خرداد ۱۳۶۰ آنان اعلام جنگ مسلحانه کردند و با تشکیل خانههای تیمی، موج ترور شخصیتهای برجسته، از جمله حادثه هفتم تیر و شهادت شهید بهشتی و یارانش را رقم زدند.
این فرمانده بازنشسته به خروج سازمان از کشور پس از ناکامی در داخل و همکاری با رژیم بعثی عراق اشاره کرد و گفت: نقش آنان در جنگ تحمیلی بسیار روشن است. از سال ۱۳۶۵ فعالیت جاسوسی خود را آغاز کردند. با تماسهای تلفنی با فرماندهان و حتی نیروهای ساده، اطلاعات دقیق یگانها، تعداد نیروها و وضعیت عملیاتی را به دست میآوردند و مستقیماً در اختیار صدام قرار میدادند.
تاجیک به نمونهای عینی از این جاسوسیها اشاره و تصریح کرد: نمونه روشن آن تماس با یکی از لشکرهای ما بود که خود را مسئول عقیدتی معرفی کرده و تعداد نیروهای حاضر را پرسیده بودند.
او ادامه داد: اقدام دیگر آنان حضور در صحنه نبرد بود؛ ابتدا در کردستان و سپس در عملیاتهای مختلف از جمله عملیات آفتاب، عملیات چلچراغ و نهایتاً عملیات فروغ جاویدان پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸.
وی در توصیف حمله موسوم به «فروغ جاویدان» اظهار داشت: آنان تصور کردند پایان جنگ، فرصتی برای ضربه زدن به نظام است و این عملیات را آغاز کردند. بنده در زمان شروع عملیات منافقین در حال انجام مأموریتی در رده عقبه قرارگاه غرب بودم. پس از پایان کار، هنگام بازگشت به کرمانشاه متوجه شلوغی و نگرانی مردم شدم. گروههایی چند نفره در شهر جمع شده بودند و وقتی پرسوجو کردیم، گفتند افرادی وارد شهر شدهاند و با سلاح سرد مردم را تعقیب میکنند. در واقع مقدمات ورود منافقین را فرامیکردند.
تاجیک با بیان جزئیات بیشتر از آن شب گفت: مسیر را ادامه دادیم و به سومار رسیدیم. ساعت حدود ۱۰ شب بود که یکی از نیروها خبر داد شهر سقوط کرده است. این در حالی بود که من عصر همان روز از شهر عبور کرده بودم و نشانی از حضور نیروی مسلح یا سقوط شهر ندیده بودم و شهر کاملاً در اختیار خودمان بود. وقتی پرسیدم چه ساعتی اعلام کردند شهر سقوط کرده، متوجه شدم فاصله میان عبور ما از شهر تا گزارش سقوط بسیار کم بوده و این نشان میداد منافقین با سرعت و همزمان با ساماندهی اغتشاشات داخلی وارد عمل شدهاند.
آزادی اسلامآباد و تحلیل یک شکست
این فرمانده بازنشسته گفت: ۲ تا ۳ روز شهر اسلامآباد در اختیار منافقین بود که در روز سوم عملیات اصلی انجام و اسلامآباد آزاد شد و منافقین با کشتار و اسیر زیاد شکست خوردند.
در پاسخ به سؤال قاضی مبنی بر اینکه «آیا این یک تاکتیک بود که اسلامآباد در اختیار منافقین قرار بگیرد یا آنان جدی گرفته نشده بودند؟» تاجیک پاسخ داد: جدی گرفته نشده بودند. در آن زمان به حدی درگیر مبارزه با عراق بودیم که فکر نمیکردیم چنین حادثهای اتفاق بیفتد. به نظرم میرسد سران این سازمان به نوعی میخواستند از دست نیروهای خود خلاص شوند. ماشینهایشان در جنگ همگی چرخدار لاستیکی بود. به این ترتیب خیلی آسیبپذیر شده بودند.
وی افزود: روز سوم عملیات به خاطر پشتیبانی هوایی ارتش عراق، تعداد زیادی از نیروهای نظامی ما که در ارتفاعات تنگه قرار داشتند، شهید شدند.
سرتیپ تاجیک در مورد روشهای تأمین مالی سازمان نیز گفت: آنان در اروپا توانستند در جمعآوری کمکهای مالی اقدامهای زیادی داشته باشند. به صورت گدایی، افراد خود را در شهرهای مختلف، سر چهارراههای شهرهای مختلف فرانسه و انگلیس میگذاشتند تا پول جمعآوری کنند و این پولها را در کارهای مختلف سرمایهگذاری میکردند.
تاجیک اظهار داشت: کاش دادگاه ۱۰-۲۰ سال قبل برگزار میشد؛ برخی شهود شهید شدند یا دیگر در دسترس نیستند.
در پاسخ به سؤال قاضی درباره حمله منافقین به بیمارستان اسلامآباد، این شاهد گفت: من از برخی دوستان شنیدم؛ از آنجایی که کارهای جمعآوری اطلاعات را انجام میدادیم، وارد عملیات نمیشدیم، اما از چندین نفر درباره حمله منافقین به بیمارستان اسلامآباد برای تصرف آن شنیدهام. اگر مریضها در برابر بیرون کردن آنها مقاومت میکردند، منافقین آنان را به شهادت میرساندند.
این جلسه از دادگاه به ادامه استماع شهادتها در مورد فعالیتهای سازمان مجاهدین خلق (منافقین) اختصاص داشت.
انتهای پیام
