عملیات افتخارآفرین «مرصاد»، روزِ به‌یادماندنیِ هلاکت منافقینِ کوردل، بزرگترین پندِ تاریخِ معاصر برای تمام خائنانی است که چشم‌طمع به این سرزمین دوختند.
به گزارش فراق، منافقینی که با توهمِ احمقانه و کودکانه‌ِ «فتح چندساعته»، خودشان را التماسی به کاخِ صدامِ جنایتکار چسباندند و با حمایتِ آن رژیمِ پوشالی، در «تنگه چارزبر» به گورستانِ آرزوهایِ واهی خود رسیدند. آن روز، حمایتِ بعثی‌ها و اعتمادِ کاذبِ این تروریست‌ها چنان به رسوایی کشیده شد که هنوز هم طعمِ تلخِ شکستِ مرصاد، کامِ هر خائنِ هم‌پیمان با بیگانه را می‌سوزاند.
اما پیام این داستان به تمام جریان‌های خائن به وطن چیست؟ ضرب‌المثل «احمق از تجربه خود می‌آموزد و دانا از تجربه احمق» اینجا معانی عمیقی پیدا می‌کند، چرا که گروهی از رذیلانِ بی‌سواد و مزدورِ تاریخ‌نخوانده، آنقدر در جهالت و غرور کاذب غرقند که حتی از فاجعه‌بارترین ننگ‌های تاریخِ خودشان هم پند نمی‌گیرند. این‌ها نه تنها از تجربه دیگران، که از تحقیرِ خودشان هم عبرت نمی‌آموزند؛ گویی مهرِ سفاهت بر پیشانی‌شان خورده است.
اما امروز، نوبت به حلقه جدید و حقیرتری از همین سفیهان رسیده است؛ سلطنت‌طلبانی که از منافقینِ شکست‌خورده هم کوته‌فکرتر و عقب‌افتاده‌ترند! آن‌ها با کمالِ وقاحت و بیشرمی، نقابِ وطن‌دوستی را کنار زده و دستِ آلودهی خود را در دستانِ خون‌بارترین جنایتکارانِ تاریخ (رژیمِ کودک‌کشِ صهیونیستی) قرار داده‌اند. این‌ها به راستی که از تجربه منافقینِ تحقیرشده هیچ نفهمیده‌اند، وگرنه این‌گونه مفتضحانه و ذلیلانه، پای در مسیری نمی‌گذاشتند که جز نابودی و ننگِ ابدی، سرانجامی برایشان ندارد.
تمام تقلاهای اخیرشان هم اعم از گردهمایی‌های رسواکننده تا اقدام‌های حقیرانه وطن فروشی، فقط نمایشِ خیانت و حماقتِ محض است. تصور کنید در روزهایی که ایرانِ سرفراز، عزادارِ مظلوم‌ترین شهدایِ وطن بود، این خائنانِ بی‌شرف و بی‌ریشه، با چه وقاحتی پرچمِ رژیمِ اشغالگرِ صهیونیستی را به دست گرفتند و آرزویِ بمباران و آوارگیِ بیشتر مردمِ ایران را داشتند! این دیگر مرزِ خیانت نیست؛ این سفاهتِ ناب و جنونِ سیاسیِ محض است که قلب هر انسانِ آزاده‌ای را به درد می‌آورد.
سرنوشتِ محتومِ این گروهِک بی‌مایه و حقیر نیز، چیزی جز همان شکستِ تحقیرآمیزِ منافقین نخواهد بود، با این تفاوت که آن‌ها حتی از ساختار به ظاهر طویله‌ای منافقین هم بی‌بهره‌ترند و در باتلاقِ انتظارِ محال و پوسیده خود، غرق خواهند شد. عبرت بگیرند یا نه، تاریخ آن‌ها را در زباله‌دانِ خائنان دفن خواهد کرد و نامی جز «احمقانی که خودشان تجربه کردند و خاک شدند» از آن‌ها به جا نمی‌ماند.
