فشار و تهدیدات مضاعف فرقه رجوی بر علیه جداشدگان در آلبانی همچنان ادامه دارد.
فکر نمی کنم اولین بار باشد که فرقه رجوی دست به چنین اقداماتی می زند و بیشتر هدف سران فرقه رجوی از این کار ایجاد ترس و وحشت در بین افرادی است که تمایل به جدایی و آزاد شدن دارند و می خواهند تا تعیین تکلیف شدن در آلبانی به طور مستقل زندگی نمایند.
ولی فرقه با قطع کمک مالی آنها را مجبور به ماندن می کند. برای خود من هم چنین اتفاقی افتاد و چون من از این فرقه جدا شده بودم و می خواستم آزاد در آلبانی زندگی کنم و از آنجایی که کمک مالی ناچیزی دریافت می کردم، فرقه دنبال بهانه ای برای قطع آن می گشت که در نهایت توسط احمد انتظار قطع شد.
با پولی که این افراد از فرقه دریافت می کنند باید بر علیه دوستان خود که زمانی با هم و در کنار یکدیگر بودند جاسوسی و خبرچینی نموده و مقاله بنویسند.
ساختار فرقه رجوی بر این مبنا است که برای کنترل اعضای جداشده که در آلبانی زندگی می کنند آنها را دشمن معرفی می کنند. رجوی استفاده خودش را از این موضوع می کند و همه را نفوذی می خواند. افراد همیشه زیر شک امنیتی فرماندهان این فرقه هستند و اگر کسی بخواهد از این فرقه جدا شود او را خائن و سزاوار مرگ می دانند.
فرقه رجوی حتی برای جداشدگان هم حق حیات و زندگی به دلخواه را نمی پسندد و اگر هر فردی کارنامه فرقه رجوی را مرورکند خواهد دید که رجوی طی ۴۱ سال گذشته برای رسیدن به اهداف فرقه گرایانه خود دست به هر خیانت و وطن فروشی زده است و برای همه مردم دنیا این موضوع مشخص است.
یادداشت از: رضا اسلامی – تیرانا
انتهای پیام / فراق
