آکسیون اعتراضی و تحصن اعضای جداشده درآلبانی که روز جمعه ۳ اسفند ماه صورت گرفت انعکاس گسترده ای درمطبوعات ومحافل خبری واز جمله شبکه های تلویزیونی آلبانی ومردم این کشور داشته است.
حدود ۴۰ نفر از اعضای جداشده که از دست آزار و تهدیدات سران فرقه رجوی جانشان به لب رسیده بود با وجود مانع تراشی های کمیساریای دست نشانده فرقه و مزاحمت های دولت آلبانی در میدان اسکندر بیگ دست به یک تجمع اعتراضی زدند.
مسؤولان فرقه از چند روز قبل از این آکسیون با ارسال پیام به جداشدگان آنها را تهدید کردند درصورت شرکت دراین آکسیون بهایی سنگینی را خواهند پرداخت.
تحت تاثیر همین تهدیدات تعداد معدودی از جداشدگان که مستمری ماهیانه شان را از فرقه دریافت می کنند وعناصر محافظه کاری بودند از شرکت دراین حرکت اعتراضی خوداری کردند.
علیرغم تمامی تهدیدات فرقه این تحصن اعتراضی با استقبال مردم آلبانی روبرو شد و رسانه های گروهی آلبانی در ضمن مصاحبه با اعضای شرکت کننده ماهیت واقعی این فرقه وعملکردهای ضدانسانی آن را شناختند.
برخورد سرکردگان این فرقه ضد انسانی با این حرکت مسالمت آمیز و قانونی که بدیهی ترین حقوق به رسمیت شناخته شده هرفردی است، نشان می دهد آنها تا کجا با اصول دمکراسی و آزادی انسانها بیگانه و درستیز هستند.
فرقه ای که سرکرده اش مریم رجوی در پارلمان های اروپایی برای آزادی انسانها یقه درانی می کند و از ضرورت آزادی تجمعات و بیان آزادانه حقوق سیاسی واجتماعی قطعنامه صادر می کند خودش درعمل ظرفیت یک حرکت اعتراضی کوچک توسط اعضای سابقش را ندارد.
این همان فرقه ای است که دولت ایران را به سرکوب اعتراضات مردمی متهم می کند.
آکسیون اعتراضی جداشدگان در آلبانی در کنار تاثیرات شگرفش برافکارعمومی مردم این کشور یک تاثیر بزرگ دیگر هم از خود به جا گذاشت و آن هم افشای ماهیت ضد آزادی و ذات دیکتاتور مابانه رجوی بود. جریانات باطل اینگونه درروند تکاملی بور و بی آبرو می شوند.
یادداشت از: علی اکرامی
انتهای پیام / انجمن نجات خوزستان
