اخیرا مریم رجوی از گفته های «ادی راما» سوء استفاده کرده تا بتواند بر کارهای تروریستی این فرقه سر پوش بگذارد، ولی به این سادگی ها که این عقب مانده فکر می کند نیست که بتونه با مظلوم نمایی در برابر مردم آلبانی و دولت آلبانی خودش را خوب جلوه بدهد و هر گزافه گویی را در سایتهای سراسر دروغ و دغل بخواهد برای فریب مردم بنویسد و هر چیزی را به هم ربط بدهد.
وقتی خود فرقه رجوی از کسانی مثل مهدی سلیمانی و مجتبی علی قلی برای تعقیب و مراقبت نجات یافتگان استفاده می کند به چه منظور است؟ آیا این کار یک اقدام تروریستی برای ترساندن و ایجاد رعب و وحشت نیست که از نجات یافتگان مدام در هر کجا عکس بگیرند؟
آیا اینکه فرقه به بهانه های مختلف مستمری افراد را در کشورغریب قطع می کند یا علیه جداشدگان دروغ پراکنی می کند و در مقابل پلیس و دولت آلبانی پرونده سازی می کند تا آنان را بترساند و تحت فشار قرار دهد یک اقدام تروریستی نیست؟
آیا به دروغ از قول رسانه های آلبانی نقل قول کردن برای ترساندن نجات یافتگان که دست به افشاگری نزنند و اعزام نفرات فرقه به هر کجا که نجات یافتگان قدم می گذارند و عکس و گزارش تهیه کردن از آنها یک اقدام تروریستی و خلاف قانون نیست؟
فرقه رجوی چرا از جداشدگان ترس دارد و چرا تلاش می کند تا آنان را مدام تحت نظر داشته باشد و زیر فشار بگذارد و تهدید کند؟ چون از افشاگری آنان در خصوص واقعیات درون فرقه رجوی و اطلاع رسانی آنان به اعضای گرفتار در درون فرقه وحشت دارد.
ما می دانیم که زمان و مکان جلسات نجات یافتگان را کسانی همچون عبداله مقنی و نعمت اولیایی به سران فرقه رجوی می رسانند که بعد به بهانه گرفتن محل جلسه برای میهمانی های فرقه سرو کله تروریست ها هم همانجا پیدا می شود تا فضای ترس ایجاد کنند.
اما مریم رجوی کودن و عقب مانده بهتر است قدری هوشیار شود و بداند که از افشاگری نجات یافتگان در خصوص بلاهایی که بر سر اعضای فرقه خود آورده است راه گریزی ندارد و ریزش نیرو چه بخواهد و چه نخواهد روز به روز بیشتر خواهد شد.
یادداشت از مجید آتش افروز
نجات یافته از فرقه رجوی
انتهای پیام
