مریم رجوی در حالی که در تمام دنیا برای خود کاخ های مجلل و اعیانی ساخته ، در آنجا زندگی و با غرور سخنرانی می کند، اعضای اسیر فرقه را در سوله های انبار مانند زندانی کرده است.
سوال بزرگ اینجاست که چرا مریم قجر در این چنین نشستها و اجلاس ها اعضای خود و عزیزان اسیر خانواده ها را شرکت نمی دهد؟
آیا پذیرایی از مهمان ها واجب است یا زندانیان ۳۰ ساله در قلعه های الموتی این فرقه تمام هستی و جوانی خود را در پای آرمان های رهبران فرقه نابود کردند؟
این مهمان های جیره خوار که جمع هستند آیا از وضعیت فعلی اسیران در زندان آلبانی، مجتمع تیرانا و «اشرف سه» اطلاعی دارند؟
این هزینه ها و ریخت و پاش از کجا تامین می شود تا این مگس وزن، سرپا باشد؟
هدف از این برنامه ها رونمایی از قلعه های نوساخته رجوی است یا خودنمایی رهبران مارمولک آنها و یا دفاع از ملت ایران؟
مریم قجر همچون مترسک برای مهمان های اسقاطی و وامانده خرج می کند تا شاید بتواند جنایت های خود را لاپوشانی کند.
البته ملت بزرگ ایران پاسخ این فرقه را به خوبی داده اند و برای خودشان هم ثابت شده است که ایران محل جولان کفتاران و کرکسان پیر و وامانده نیست.
انتهای پیام
