جلادهای وحشی منافقین در برخورد با اعضای معترض یا مسئله‌دار، کوچک‌ترین رفتار گذشته آنان را نشانه‌ای از خیانت تعبیر می‌کردند.
به گزارش فراق، بازجویی‌ها فقط به پرسش و پاسخ محدود نبود و همواره با تحقیر، توهین و خشونت کلامی همراه می‌شد.
«رضا گوران»، عضو سابق منافقین، در خاطرات خود نحوه بازجویی‌اش را چنین روایت کرده است:
«چهار نفر مرا دوره کرده بودند که همکاری کنم و هر آنچه سوال می پرسند جواب بدهم! یکی از آنها به نام اکبر گفت: ما دو رو داریم؛ یکی روی انسانی و یکی روی سگی. بستگی به شعور تو دارد با کدام رو با ما راه بیایی و دنبال درد سر نگردی. هر آنچه می‌پرسیم باید روز، ماه و سال را دقیق بگویی که چه اقداماتی انجام داده‌ای؟ چه فعالیتی کرده‌ای، با کی و چه کسانی، چطور و چگونه؟!
بازجویی‌ها خیلی ریز و حساب‌شده بود؛ مثلاً در باره اینکه چرا به سربازی رفته‌ای، همین دوران خدمت وظیفه، در سه مرحله و هر مرحله بین دو تا سه روز طول می‌کشید. برای مثال، سؤال و جواب به این شیوه بود:
حسن محصل می‌پرسید: انگیزه به سربازی رفتنت برای [امام] خمینی [ره] چی بوده؟
جواب: انگیزه‌ای در کار نبود و زوری مرا فرستادند.
حسن محصل: چطور؟ چگونه؟ کی و به چه نحو و طریقی رفتید؟
ج: در اواخر سال ۱۳۶۵، از شهر اسلام‌آباد به ترمینال رفتم و سوار یک مینی‌بوس به قصد دیدار خانواده‌ام راهی روستا شدم. در بین جاده در یک «ایست بازرسی» نیروهای ژاندارمری مرا از مینی‌بوس پایین کشیدند و گفتند: «کارت پایان خدمت!» من سربازی نرفته بودم و داشتم درس می‌خواندم. نیروهای ژاندارمری مرا سوار یک نفربر نظامی هشت‌چرخ کردند و به پاسگاه بردند. بازداشتم کردند تا اینکه پدرم مطلع شد، به پاسگاه آمد و کتبآ تعهد داد مرا به سربازی بفرستد و …
حسن محصل: چرا فرار نکردی؟ دوست داشتی مزدوری کنی؟
ج: چرا فحش می‌دهید؟ والله کشور در حال جنگ بود و من دلم می‌خواست از خاک ایران و مردمش دفاع کنم.
حسن محصل: خیلی غلط کردی؛ در چه نیرویی بودی؟ کدام لشکر و کدام تیپ و یا هر جهنم دیگری؟
ج: در ارتش، لشکر ۲۸ سنندج، گردان تکاور، گروهان یکم در منطقه عملیاتی مریوان.
حسن محصل: پس در ارتش [مام] خمینی و آن هم نیروی ویژه بودی؟ تو حزب‌اللهی بودی که در آنجا راهت دادند، بدبخت اعتراف کن!
ج: من در ارتش ایران بودم و خود فرماندهان ارتش تشخیص دادند و به آنجا منتقل و فرستادند؛ من حق انتخاب و یا دخالتی نداشتم.
حسن محصل: [در حالی که تا بنا گوش سرخ و برآشفته می‌شد و کف از دهان و لب و لوچه کبودش روی سرم سرازیر شده بود و آب دهانش به سر و صورتم می‌خورد] گفت: [با عرض معذرت در این مورد و سایر موارد، فقط می‌خواهم بدانید که چه کلماتی استفاده می‌شد و فضا چه بود] مادر ق ح ب ه، عوضی، پ ف ی و ز، احمق گیر آورده‌ای؟! خودتی! ارتش ایران اینجاست و اسم آن ارتش آزادیبخش ملی ایران است، فهمیدی؟ احمق بدبخت، نادان! یک مرتبه دیگر اسم ارتش رژیم را به اسم ارتش ایران بیاوری، چوب توی آستینت می‌کنم تا از حلقومت بزنه بیرون، شیر فهم شد؟!
ج: سکوت و فرو خوردن.
س: در چند عملیات شرکت داشتی؟
ج: در سه و یا چهار عملیات.
س: عوضی خواهر مادر ج ن ده، دقیق بگو؛ مگر صد بار بهت نگفتم دقیق جواب بده، بی‌شعور، گراز، مگر تا حالا به پاسدارها بازجویی پس ندادی؟ از آنها مثل سگ می‌ترسیدی و مثل بلبل جواب می‌دادی! ولی حالا به مجاهد که با حیا و شرم است می‌رسی، سر بالا جواب می‌دهی؟ می‌خواهی مثل پاسدارها باهات رفتار بشه؟ ما تجربه شاه و شیخ را داریم؛ اگر می‌خواهی تا نشانت بدهم، مادر ق ح ب ه!
ج: سه عملیات.
س: اسم بده، جون بِکن؛ وقت نداریم! رژیم تو را فرستاده تا وقت ما را بگیری و ما را سرگرم کنید تا سرنگونی به عقب بیفته! کور خواندی؛ خواهر مریم هوشیار است، تو خوابی. بدبخت مزدور آشوب به پا کن!
ج: عملیات نصر ۶ و عملیات نصر ۷ و عملیات بیت‌المقدس ۵.
س: در کجا و چه منطقه‌ای؟!
ج: عملیات نصر۶ و نصر ۷ در منطقه جنگی میمک و مهران در استان ایلام و بیت‌المقدس ۵ در منطقه جنگی مریوان، ارتفاعات کله‌قندی و سنگ‌معدن.
س: چه سمتی داشتی؟!
ج: سرباز صفر بودم!
س: تو غلط کردی تو وحشی! خدا هم جلو دارت نبوده؛ سرباز صفر؟! خاک توی اون سرت که دروغ می‌گویی و فکر می‌کنی ما نمی‌فهمیم؟! (یک کف گرگی توی سرم می‌زند طوری که در گردنم کمی درد می‌پیچد) تو گفتی و ما باور کردیم! راست بگو، زود باش، بالا بیار و خودت را راحت کن و ما را هم خلاص.
ج: راست گفتم…»
انتهای پیام
