عملیات روانی نخست وزیر فاسد آلبانی برای سرپوش گذاشتن بر وابستگی به تل‌آویو / تحلیلگران آلبانیایی، راما را برده لابی‌های یهودی توصیف می‌کنند / منافقین، «دینامیت ساعتی» در قلب آلبانی

رسانه‌های آلبانیایی حضور منافقین را در این کشور «دینامیت ساعتی» توصیف کرده‌اند که «ممکن است روزی مردم تاوان سختی برایش بپردازند».

به گزارش فراق، در حالی که هفته‌هاست خیابان‌های تیرانا صحنه اعتراضات مردمی علیه فساد و سیاست‌های ویرانگر اقتصادی دولت ادی راما است، نخست‌وزیر آلبانی با فرار به جلو، اتهام‌زنی علیه «تهران» را به ابزاری برای عملیات روانی و انحراف افکار عمومی از بحران‌های واقعی تبدیل کرده است.

نخست وزیر فاسد آلبانی که خود را در برابر خواسته مشروع مردم برای کناره‌گیری، به مأموریت دموکراتیک و مذاکرات الحاق به اتحادیه اروپا پناه می‌دهد، از پذیرفتن این واقعیت که در برابر اعتراض به حق شهروندان مسئول‌ است، طفره می‌رود.

راما در تازه‌ترین اظهارات خود پنج شنبه گذشته مدعی شد: «من هرگز نگفته‌ام که اعتراضات توسط ایران سازمان‌دهی شده‌اند… آنچه گفته‌ام این است که دست‌های تهران در بلوا حضور دارند». این توهمات نخست وزیر آلبانی در حالی است که اعتراضات آلبانی از شش ماه پیش و در مخالفت با پروژه سرمایه‌گذاری جارید کوشنر، داماد ترامپ، آغاز شد و سپس به مطالبه استعفای راما به دلیل فساد مالی و وابستگی به رژیم صهیونیستی گسترش یافت. حال راما به جای پاسخگویی به مطالبات معترضان، با برجسته‌سازی حضور فرضی «عوامل خارجی»، سعی دارد جنبش مردمی را بی‌اعتبار کرده و افکار عمومی را از فساد ساختاری دولت خود منحرف کند.

اگر راما نگران «دست‌های خارجی» است، بهتر است به جای ایران، به وابستگی آشکار خود به رژیم صهیونیستی بنگرد. تحلیلگران آلبانیایی، راما را «برده مطمئن لابی‌های یهودی» توصیف می‌کنند که پس از هفتم اکتبر ۲۰۲۳، بدون هیچ انتقادی از نسل‌کشی در غزه، به ستایش از رژیم صهیونیستی پرداخته و در کنست (پارلمان اسرائیل) سخنرانی کرده است. معترضان آلبانیایی شعار «آلبانی فروشی نیست» سر می‌دهند و دولت راما را متهم می‌کنند که در حال «فروش آلبانی به اسرائیل» است.

نمونه‌های این وابستگی در منابع خبری موجود است:

-واگذاری زمین و منابع: در ژوئن ۲۰۲۶، آلبانی با ۱۲ شرکت اسرائیلی قراردادهای سرمایه‌گذاری کشاورزی امضا کرد؛ یک ماه پس از آنکه اعلام شد ۱۰۰ هزار هکتار از اراضی این کشور به شرکت‌های خارجی واگذار می‌شود. جزیره سازان، زورنچ و تالاب نارتا نیز به سرمایه‌گذاران خارجی واگذار شده‌اند.

-سپردن امنیت سایبری به تل‌آویو: پس از قطع روابط با ایران در سال ۲۰۲۲، راما در سفری سه‌روزه به اسرائیل، از شرکت‌های اسرائیلی برای حفاظت از زیرساخت‌های دیجیتال آلبانی دعوت کرد؛ همکاری که به گفته منتقدان با هزینه‌ای بالغ بر ۱۰۰ میلیون یورو و بدون مناقصه شفاف همراه بود.

-قراردادهای نظامی با شرکت‌های درگیر نسل‌کشی: شرکت «البیت سیستمز» (Elbit Systems) اسرائیل که در نسل‌کشی غزه دخیل بوده، قراردادهایی با شرکت دولتی KAYO آلبانی به دست آورده است.

آیا کشوری که زمین‌های خود را به شرکت‌های خارجی می‌فروشد و امنیت سایبری و نظامی خود را به رژیمی می‌سپارد که در حال نسل‌کشی است، می‌تواند مدعی نگرانی از «حضور دست‌های خارجی» در اعتراضات مردمی باشد؟ این تناقض آشکار، خود گواهی است بر اینکه اتهام‌زنی راما به ایران، صرفاً یک سپر تبلیغاتی برای پنهان کردن وابستگی او به تل‌آویو است.

پذیرایی از قاتلان ۱۷ هزار ایرانی

فاجعه‌بارتر از وابستگی حکومت فاسد آلبانی به اسرائیل، میزبانی دولت راما از گروهک منفور منافقین (mok) است. اعضای این گروهک که دستشان به خون بیش از ۱۷ هزار شهروند ایرانی – شامل دانشمندان، سیاستمداران، اساتید و مردم عادی – آلوده است، از سال ۲۰۱۳ در آلبانی مستقر شده‌اند. کمپی به مساحت ۴۰ هکتار در منطقه مانزا، در ۴۰ کیلومتری تیرانا، به یک «منطقه خودگردان تروریستی» تبدیل شده که عملاً خارج از حاکمیت آلبانی قرار دارد.

رسانه‌های آلبانیایی حضور منافقین را «دینامیت ساعتی» توصیف کرده‌اند که «ممکن است روزی مردم تاوان سختی برایش بپردازند». کارشناسان هشدار می‌دهند که آلبانی کنترل این منطقه را از دست داده و کمپ آن‌ها به «بمب ساعتی» در خاک این کشور تبدیل شده است.

حضور منافقین، آلبانی را در تیررس انتقام‌جویی‌های احتمالی قرار داده است. در عین حال گزارش‌هایی نیز منتشر شده که منافقین به عمد حملات سایبری علیه نهادهای دولتی تیرانا انجام داده‌اند تا ایران را مقصر جلوه دهند.

برخی شهروندان آلبانیایی نگرانند که اسکان این گروهک، باعث ایجاد تنش‌های قومی و مذهبی در جامعه نسبتاً همگن آلبانی شود. گزارش‌ها حاکی از آن است که اعضای منافقین حتی در نزدیکی مدارس و مهدکودک‌ها پرسه می‌زنند و برای خانواده‌های آلبانیایی ناامنی ایجاد کرده‌اند.

تمام این عوامل دست به دست هم داده و برای مردم آلبانی حق ایجاد کرده تا در برابر دولتی که زمین‌های ملی را می‌فروشد، امنیتشان را به رژیمی بیگانه و کودک کش می‌سپارد و از تروریست‌هایی پذیرایی می‌کند که دستشان به خون هزاران انسان آلوده است، اعتراض کنند. مردم آلبانی شایسته دولتی هستند که به جای «برده لابی‌های یهودی» بودن و میزبانی از تروریست‌ها، به منافع ملی و کرامت شهروندان خود وفادار باشد.

فراق: محمدجواد نوع‌پرور

انتهای پیام