زمانی که ارباب رجوی (صدام) در قدرت بود، شعار رجوی این بود با چنگ و ناخُن و دندان مریم را به تهران می بریم. چند سال از این شعار گذشته و مریم قجر رئیس جمهور قلابی رجوی تبدیل به فسیل شده است و رجوی نتوانسته او را به تهران ببرد و هیچ وقت همچین اتفاقی رُخ نخواهد داد که مریم قجر پایش به تهران برسد .
در مانور غُرش شیر، بهتر است بگوییم غُرش موش در عراق رجوی سوار بر نفربر مخصوص خود و با گارد محافظت خودش، با بلندگو داد می زد و به مریم قجر در فرانسه پیام می داد هر طوری که شده شما را به تهران می بریم! چنان گرد و خاکی بپا کرده بود که هر کسی روی رجوی شناختی نداشت با خودش می گفت اینها فردا تهران هستند. رجوی در مواقعی که نشست عمومی برگزار می کرد روی سن باز هم گرد و خاک می کرد و می گفت اگر شده روی دوشمان مریم را به تهران می بریم.
رجوی دیوانه بود، قدرت طلبی او را پاک دیوانه کرده بود. فکر می کرد با چند تا زرهی از دور خارج شده می تواند هر غلطی را بکند. در رویاهای خودش زندگی می کرد. خبر نداشت که ایران لقمه گُنده ای است که در گلوی خودش و زنش گیر می کند و خفه شان می کند. رجوی شعارهای پوشالی خودش را با خودش به گور برد در حال حاضر امورات فرقه در دستان مریم قجر است و سنگ کرسی ایران را به سینه می زند ما هم به مریم قجر می گوییم: باش تا صبح دولتت بدمد.
روزگار خیلی بدی در فرقه رجوی داشتیم. صدامی حاکم بود و رجوی خودش را به او باخته بود. به ذهنش نمی زد که اربابش سرنگون شود و شعارها و رویاهایش سراب شود. یکی بایستی به رجوی ملعون بگوید مردم شریف ایران شما را دشمن خودشان خطاب می کنند. شما را به روستای دور افتاده ایران هم راه نمی دهند چه رسد به تهران. همانطور که خودت گور به گور شدی در آینده نزدیک مریم قجر را به گور خودت فرا بخوان. ایران جای شما زالوها نیست. جای شما در زباله دان تاریخ است .
یادداشت از: فواد بصری
انتهای پیام / انجمن نجات مرکز اراک
