اختصاصی فراق: «ادی راما» نخستوزیر مغز فندقی آلبانی در حالی طی روزهای اخیر در نشست مشترک با رژیم صهیونیستی، ایرانِ مقتدر را «حامی تروریسم» خوانده است که کشورش سالهاست میزبان اصلی گروهک تروریستی منافقین محسوب میشود؛ گروهکی که ۱۷ هزار ترور در کارنامه سیاه خود دارد و سالها از سوی خود اتحادیه اروپا در فهرست سیاه تروریسم قرار داشت.
به گزارش خبرنگار فراق، کشور فقیر آلبانی که سالها پیش تحت فشار آمریکا میزبان اعضای گروهک تروریستی منافقین شد، اکنون پس از تحمل عواقب میزبانی از این تروریستها، سعی دارد با ادعاهای واهی، چهرهای مهم و مورد توجه از خود برای افکار عمومی کشورش ارائه دهد. واقعیت آن است که منافقین اندازه کمترین حیوانات موذی اهمیتی برای ایران ندارند و آلبانی امروز نه تنها به صورت طبیعی درگیر بحران امنیتی ناشی از میزبانی از این گروهک است، بلکه با چشمپوشی از فعالیتهای مجرمانه آنان، عملاً به پایگاهی برای پرورش یک مشت تروریست بیارزش تبدیل شده است.
بر اساس گزارشهای مستند، کشور فقیر آلبانی طی سالهای ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ و تحت فشار مستقیم آمریکا و فرانسه، ناچار به پذیرش اعضای منافقین شد. واشنگتن به دولت تیرانا دو گزینه پیشرو گذاشت: یا پذیرش پسماندهای اتمی کشورهای غربی، یا اسکان گروهک منافقین. آلبانی که یکی از فقیرترین کشورهای اروپاست، ناگزیر گزینه دوم را انتخاب کرد.
با این حال، راما اکنون در اظهاراتی کاملاً مغایر با واقعیت، مدعی شده است: «ما درهای خود را به روی چند هزار ایرانی مخالف حکومت گشودیم… نه به دلایل سیاسی، بلکه به خاطر اقدامات «انسان دوستانه»…» این ادعا در حالی مطرح میشود که به اعتراف خود راما، استقرار منافقین در آلبانی با حملات سایبری و قطع روابط دیپلماتیک دو کشور همراه شده است؛ اتفاقی که به روشنی نشان میدهد «حماقت سیاسی» پذیرش یک گروهک تروریستی، امنیت ملی آلبانی را به مخاطره انداخته است. در این خصوص بسیاری از کارشناسان بارها اعلام کردند که بعید نیست بسیاری از خرابکاریهای درونی در آلبانی کار خود منافقین بوده باشد تا انگشت اتهام به سوی ایران روانه شود.
گزارشهای میدانی حاکی از آن است که طی یک دهه گذشته، منافقین با برخورداری از حمایت مالی و لجستیکی آمریکا، فرانسه و رژیم صهیونیستی، در آلبانی صاحب حیات رذیلانه شدند و با چشمپوشی کامل دولت آلبانی، دست به فعالیتهای گستردهای همچون کلاهبرداری، پولشویی، قاچاق انسان، قاچاق دارو و مواد مخدر، همکاری با مافیای محلی و حتی قتل اعضای خود زدند. برخی از این پروندهها حتی بازتاب رسانهای نیز داشته، اما سیستم قضایی و امنیتی آلبانی به طور عمدی از برخورد با آنها خودداری کرده است.
در چنین شرایطی، ادعای راما مبنی بر «سطح جدید دفاع سایبری» پس از حملات ایران، بیشتر شبیه تلاشی برای فرو نشاندن خشم افکار عمومی داخلی از هزینههای امنیتی و سیاسی میزبانی از منافقین است. او که امروز برای جبران اشتباه راهبردی خود دست به دامان رژیم صهیونیستی و آمریکا شده، به خوبی میداند که تاوان حمایت از تروریسم، چیزی جز بیثباتی و وابستگی روزافزون نیست.
نکته قابل تأمل آنکه راما در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به روابط تاریخی آلبانی و یهودیان، سعی در تطهیر چهره خود و جلب همدردی داشته است، اما واقعیت آن است که مردم آلبانی امروز بیشتر از هر زمان دیگری بهای سیاستهای کورکورانه همسویی با غرب و پذیرش عناصر تروریستی را میپردازند. حملات سایبری گروه «عدالت میهن» به سامانه مجلس آلبانی و انتشار اطلاعات حساس نمایندگان، تنها نمونه کوچکی از عواقب این سیاست اشتباه است.
در پایان، آنچه از اظهارات متناقض راما برمیآید، تلاش برای فرافکنی و القای دروغین «انساندوستی» به جای پذیرش «حماقت سیاسی» است. آلبانی امروز نه تنها نتوانسته امنیت خود را تأمین کند، بلکه به سنگری برای توطئه علیه امنیت ملی ایران تبدیل شده و راما نیز ناچار است برای توجیه این اشتباه استراتژیک، دست به دامن اتهامزنی به ایران شود.
انتهای پیام
