مریم رجوی دیکتاتروریست در حالی خود را پایبند به ارکان دموکراسی می داند که حاضر نیست پس از دو دهه، از عنوان رئیس جمهور خودخوانده کناره گیری کند.
به گزارش پایگاه خبری-تحلیلی فراق، سوالی که از این زنیکه منافق باید پرسید این است که اگر انتخابات خوب می باشد آن هم از نوع آزاد و فراگیر، چرا فرقه رجوی انتخاباتی به اجرا در نمی آورد تا حداقل برای نمایش هم که شده دموکراسی را نشان دهد.
یعنی در میان آن همه به اصطلاح روشنفکر! که در شورای ملی مقاومت رجوی در حال چریدن هستند یک نفر دیگر وجود ندارد که این مسئولیت سنگین را از روی شانه های مریم رجوی بگیرد تا وی بازنشسته شده و با خیال آسوده در سواحل آلبانی حمام آفتاب بگیرد.
این تناقض بسیار بزرگی است که سالهاست بی پاسخ مانده و کسی از میان اعضای شورای رجوی هم جرات ندارد تا به این موضوع رسیدگی کند.
ظاهرا کسی هم نیست، اگر بود که حتما مسعود رجوی این کار را می کرد. اما هوچی گری همچنان ادامه دارد و آنها باز می گویند رئیس جمهور منتخب شورای ملی مقاومت ایران. غافل از اینکه اگر اسم ریاست جمهوری گذاشته اند باید هر چهار سال، یا شش و یا هر هشت سال انتخابات برگزار کرده و ظواهر را رعایت نمایند. یعنی شورای ملی مقاومت ظرفیت چنین کاری را ندارد یا پتانسیل لازم را در خود نمی بینند؟
رجوی که برای عالم و آدم نسخه های دمکراسی خواهانه می پیچد چرا هیچگاه پای این مرحله از دمکراسی خواهی در تشکیلات خودش نمی آید و اصلا حرفش را نمی زند؟
یادداشت از: سینا نورانی
انتهای پیام / فراق
