مادران، قربانیان فراموش شده فرقه رجوی – ۲۳
مرحومه سلطان لطفی – شهرستان ارومیه
به نام خدا
(محمدعلی جمالی تحت اسارت فرقه ستیزه جوی مجاهدین در آلبانی)
به نام خدا
ای اجل مهلت بده تا روی زیبایش ببینم.
- ارسال توسط : feraghnews.ir
پیشنهاد مجموعه فرهنگی_رسانهای فراق به «مرکز بینالمللی مدیریت استخوانهای طلایی» / یک استخوان طلایی هم به منافقین بدهید، حقشان است!
دولت فرانسه برای سرپوش گذاشتن بر ناتوانیهای خود، مسئولیت را به گردن دیگران میاندازد / بله، ایران قدرتمند است
سفیر ایران در فرانسه اتهامات بیاساس پاریس علیه تهران را رد کرد / سیاست نخنمای اتهام زنی از سوی دولت حامی تروریسم
ماجرای دریافت بودجه مزدوری منافقین از بانک «رافدین عراق» / اسامی سرشاخههای فارسی زبان حزب بعث و خیانتهایی که کردند
جیم هیگینز، نماینده ورشکسته و بازننشسته پارلمان اروپا: مریم قجر با ۱۰مادهاش، همه را نجات میدهد
عملیات روانی نخست وزیر فاسد آلبانی برای سرپوش گذاشتن بر وابستگی به تلآویو / تحلیلگران آلبانیایی، راما را برده لابیهای یهودی توصیف میکنند / منافقین، «دینامیت ساعتی» در قلب آلبانی
وحوش منافقین چگونه از اعضای خود بازجویی میکردند؟ / ادبیات کفتاری کثیف به نام حسن محصل
جاسوسی و تخلیه تلفنی از اساسیترین ساختار منافقین است / رجوی اطلاعات به دست آمده را پیشکش صدام میکرد

فرزندم در اوایل فروردین ماه ۱۳۶۷ در منطقه عملیاتی اندیمشک (فکه)، به دنبال تک نیروهای مجاهدین به همراه ۴۰۰ نفر دیگر از نیروهای ایرانی به اسارت آنان در آمده است، در ۲۷ سال گذشته به اجبار در رنج و عذاب و دور از خانواده نگهداری شده است، فرزندم چه گناهی مرتکب شده ؟ تاوان چه چیزی را می پردازد؟ ما شکایت مان را به کدام دادگاه برده و تقاص حقوق از دست رفته مان را از چه ارگان و نهادی می باید پیگیری نماییم؟
با سلام، آغوش خود را برای برادر مهربانتر از جانم گشوده و همچون پروانه در اشتیاق دیدارش بال و پر می زنم و وجودم آتش گرفته است. برادر جان اجازه بده قلبم را به قلبت بفشارم و غم سال ها غربت را با اشک هایم تقدیمت کنم. در اولین سال سربازی تو که آموزش آن در شهرستان عجب شیر اتفاق افتاد، من یک ماه بود که موفق به دیدارت نشده بودم. یادم می آید وقتی اسمت را بلندگو صدا کرده و من منتظر دیدارت بودم اشک چشمانم امانم را بریده بود و گلبول های خونم اسم تو را صدا می زدند و نفسم به شماره افتاده بود، هنگامی که تو را دیدم، داشتم سکته می زدم و می خواستم در این دیدار، تمام وجودت را غرق بوسه نمایم.
برادر جان هنگامی که خبر انتقال تو از کمپ لیبرتی به کشور آلبانی را شنیدیم، نمی دانی چقدرخوشحال و امیدوار شدیم که از جهنم عراق نجات یافته ای و به محلی امن انتقال یافته ای، همچنین خدا را سپاسگزاریم که با رفتن تو به گوشه ای از اروپا با واقعیات روز دنیا آشنا شده و با فراغ بال به خانواده مان فکر کرده و با انتخاب خودت به آغوش ما باز خواهی گشت، داداش عزیز و گرامیم برای رسیدن و وصال تو حاضرم از میان گلوله های آتش گذشته و تو را در آغوش گیرم، شماره تماس منزل پدرم و شماره موبایل خودم را برای تماس تلفنی تو اعلام داشته و استدعا دارم در اولین فرصت با پدر بیمارمان تماس گرفته و او را از نگرانی درآوری.