مدتی است که زنگهای مرگ در آخرین پناهگاههای منافقین هر روز به صدا در میآید.
به گزارش فراق، خبر مرگ علیاصغر بهروزیان که چند روز پیش پس از مرگ محمدعلی شیخی منتشر شد، زنجیره فرسایش و نابودی اعضای این تشکیلات ورشکسته را نمایان میسازد. این روند، نه تصادفی، بلکه نمایشگر عوارض قطعی یک پروژه شوم است که در آن، انسانها تا آخرین ذره وجودشان استثمار شده و سپس همچون پسماندی بیارزش به حاشیه تاریخ پرتاب میشوند.
سرکردگان این گروهک، سالهاست که اعضا را چون هیزمی برای آتش ایدئولوژی پوچ و خیانتبار خود سوزاندند. اکنون، ذخیره انسانی در حال اتمام است. آنانی که ماندهاند، اعضای فرسوده، بیمار و تحلیلرفتهای هستند که یکی پس از دیگری در غربت میمیرند.
فروپاشی کامل این ساختار پوسیده که برای اربابانش نیز بیارزش شده، نه یک پیشبینی، که واقعیتی است که خود را در قالب این تابوتهای پیاپی به نمایش میگذارد. روزگار حیات این تشکیلات به سر آمده و آنچه میماند، تنها شمارش معکوس برای خاموشی نهایی آخرین چراغهای این کمپ مرگ است.
انتهای پیام
