دشمنان میخواهند سم تجزیه، فروپاشی و کشتار ایرانیان را در قالب «شکلات آزادی» به مردم بدهند؛ آزادی که طعم خون ایرانیان را دارد و در واقع رمز نابودی ایران است.
به گزارش فراق، در زمان کودکی، وقتی که دارو نمیخوردیم؛ برای همه ما یک صحنه آشنا پیش میآمد. وقتی که پدر یا مادرمان سعی میکردند دارو را با یک شکلات ترکیب کنند تا متوجه طعم تلخ دارو نشویم و آن را بخوریم. این گول زدن در صحنه روابط بین الملل هم وجود دارد. با این تفاوت که جای دارو با سَم عوض میشود.در این صحنه بزرگ، تجزیه و فروپاشی کشورها، ناامنی و جنگهای داخلی، همانند سمی تلخاند که با «شکلات آزادی» مخلوط میشوند تا مردم آن را بخورند ولی طعم آن را حس نکنند. آمریکا یکی از کشورهای سرشناش به استفاده از این سیاست در قبال کشورهای جهان است. کشوری که مشهور به کشور کودتاگر است و فهرستی طولانی از کشورهایی که بهدلیل آزادی ارسالی واشنگتن، دچار تجزیه و فروپاشی شدهاند، این ادعا را تأیید میکند.
آزادی به سبک آمریکا!
آخرین باری که آمریکا بهنام آزادی به یک کشور حمله کرد، زیرساختهای حیاتی آن را نابود کرد و بین ۴۰۰ تا ۷۵۰ هزار شهروند آن کشور را کشت. پژوهشی که دانشگاه واشنگتن انجام و در مجله PLOS Medicine منتشر شد، نشان میدهد بین سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱، حداقل ۴۰۵ هزار تا ۷۵۱ هزار عراقی در اثر مستقیم و غیرمستقیم جنگ عراق جان خود را از دست دادند. این تنها شمار کشتهشدگان است؛ فجایع انسانی شامل خشونت، فروپاشی نظام سلامت، کمبود خدمات پزشکی، ناامنی و آوارگی، بخشی از هزینه آزادی بهسبک آمریکا است!
سیاست قدیمی آمریکا در ایران
پس از شکست آمریکا و رژیم صهیونیستی در جنگ دوازده روزه، دشمنان ایران از جنگ نظامی به یک جنگ ترکیبی تمامعیار تغییر مسیر دادند. سپر اتحاد ملی در جنگ دوازده روزه نه تنها مانعی در برابر دشمنان ایران زمین برای رسیدن به اهدافشون بود بلکه بهعنوان نیرویی مؤثر برای پاسخگویی متقابل نیروهای مسلح ایران عمل میکرد. به همین دلیل این سپر هدفی برای خنثیسازی دشمنان ایران شد؛ از این رو، دشمنان مسیر خودشان را به سمت یک جنگ ترکیبی بهویژه جنبه اقتصادی آن، تغییر دادند.
فشارهای بیسابقه دشمن و برخی اشکالات و بعضا سومدیریتهای داخلی، اعتراضاتی را در زمینه مسائل معیشتی بهوجود آورد. دشمنان این اعتراضات را فرصتی برای پیشبرد اهداف شوم خود میدیدند؛ آنها سعی کردند مطالبات به حق مردم ایران را بهسوی انحراف بکشند و مزدوران و نیروهای تروریستی خود را به صحنه ببرند. در این لحظه، همان سیاست قدیمی آمریکا فعال شد: سم در قالب شکلات.
مرحله دوم جنگ دوازده روزه
آمریکا با فراخوانهایی که تابلوی آن در اختیار مترسکها و اپوزیسیون ناکام و تحقیرشده بود، مزدوران و شبکهی نیروهای تروریستی وابسته به خود را به خیابانها کشاند و مردم را سپر انسانی خود قرار داد تا هم جنگ داخلی را شعلهور کند، هم نظام جمهوری اسلامی را در معرض فشار قرار دهد و هم احیانا با کشتهسازی بهانهای برای تجاوز مجدد به خاک ایران پیدا کند. در کنار این جنگ شهری طراحی شده، حمایتهای آمریکا و رژیم صهیونیستی از نیروهای تروریستی افزایش یافت.
با واژههایی چون «آزادی» و «دفاع از حقوق بشر» – که همان شکلات مخفیکننده سم هستند- سعی کردند تجزیه، فروپاشی و ناامنی ایران را پنهان کنند. توییتهای حسابهای فارسی موساد، که ادعا میکردند حداقل هزینه آزادی در ایران، کشته شدن ۸۰۰ هزار ایرانی است، پرده از این سَم برداشتند. سمی که چیزی جز راهاندازی جوی خون، فروپاشی و تجزیه ایران نیست. در این روزها، صحنههایی از این سم را میبینیم: ملینا، دختر سهساله کرمانشاهی که بهدست نیروهای تروریستی آمریکا و رژیم صهیونی به شهادت رسید؛ یا پرستاری که در بیمارستان آتش زده شد، از قربانیان طرح مخفی آمریکا و صهیونیستها هستند.
پدر ملینا، با دستانی که نماد کارگری و زحمتاند، عکسی از دخترش را به دیگران نشان میداد و میپرسید: «دختر من چه گناهی داشته؟» آیا ملینا و پدرش مسبب وضعیت اقتصادی بودند؟ آیا این اعتراض است؟پاسخها واضح است: این کنشهای تروریستی، آغاز مرحله دوم جنگ دوازده روزه در کف خیابانهای ایران است. اما این بار، دشمنان میخواهند سم تجزیه، فروپاشی و کشتار ایرانیان را در قالب «شکلات آزادی» به مردم بدهند؛ آزادی که طعم خون ایرانیان را دارد و در واقع رمز نابودی ایران است. نهادها و مجامع بینالمللی به یقین در این حوزه مسئولیت دارند و حقوق بینالملل باید پاسخگوی قربانیان طرح مخفی آمریکا و صهیونیستها در ایران باشد.
ایران، عراق و ونزوئلا نیست!
ایران سرزمینی است که در دل تاریخ خود، همیشه بهعنوان چراغی روشن برای مردمانی بصیر و ایستاده شناخته شده است. در محاسبات آمریکا و رژیم صهیونی یک نکته اساسی نادیده گرفته شده است: ایران، عراق و ونزوئلا نیست؛ ایران، کشوری است که مردمش هرگز آب به آسیاب دشمن نمیریزند. مردم در حالی که از تورم و برخی مشکلات اقتصادی گلایه دارند اما همزمان میدانند که نباید در میدانی قدم بگذارند که دشمنان برای نابودی ایران طراحی کردهاند. به همین دلیل، نیروهای حافظ امنیت که قهرمانان ملی ایران هستند به پشتیبانی و همراهی مردم مانند صخرهای مستحکم در برابر مزدوران بیگانه میایستند.
هر گامی که نیروهای تروریستی وابسته به آمریکا و اسرائیل در خیابانها میگذارند، با اراده قوی و قلبی شجاع به سرعت به عقب رانده میشود و ضربهای سخت به آنها وارد میشود. این پیام واضح است: امنیت ملی شوخی نیست؛ هر کس که مزدوری دشمن را بکند، با برخوردی محکم مواجه خواهد شد: «جمهوری اسلامی با خون چند صد هزار انسان شریف روی کار آمده؛ در مقابل کسانی که تخریبگرند، جمهوری اسلامی کوتاه نخواهد آمد، مزدوری بیگانگان را تحمّل نمیکند. شما هر کسی میخواهی باش؛ مزدور بیگانه که شدی، برای بیگانه که کار کردی، ملّت تو را مردود میداند، نظام اسلامی هم تو را مردود میداند.» ۱۴۰۴/۱۰/۱۹
انتهای پیام
