تاریخ : دوشنبه, ۲ خرداد , ۱۴۰۱ Monday, 23 May , 2022

«نورمراد کله جویی» یکی از پیرترین اعضای فرقه رجوی به کام مرگ کشیده شد / دختری که در حسرت دیدار ماند

  • کد خبر : 32922
  • 24 ژانویه 2022 - 12:01

نورمراد کله جویی یکی از پیرترین اعضای حاضر در فرقه رجوی به کام مرگ کشیده شد تا دختر چشم انتظار وی که سال ها در آرزوی دیدار بود، حسرت به دل بماند.
به گزارش فراق،  بر اساس اخبار منتشر شده، نورمراد کله‌جویی الوار، ۱ بهمن در ۸۷ سالگی بر اثر ایست قلبی و عارضه ریوی در آلبانی درگذشت.

نورمراد کله جویی، لرتبار و اهل اندیمشک در سال ۵۹ در آغاز جنگ، به عنوان راننده ماشین آلات جهاد به کمک نیروهای خط مقدم نبرد می رود تا برای مدافعان میهن سنگر احداث نماید.

به نوشته انجمن نجات مرکز لرستان، وی که در آن زمان حدود ۶۰ ساله بود و حتی سواد خواندن و نوشتن نیز نداشت به اسارت نیرو های صدام در آمد .

نورمراد کله جویی با آن سن و سال اما مردی قوی هیکل و با استقامت بالا نه سال اسارت را با تمام مشقات تحمل کرد، هر گاه صلیب سرخ به اردوگاه می آمد و نامه های اسرا را به آنها تحویل می داد، نورمراد منتظر نامه از طرف خانواده اش بود، همانطور که اشاره کردم او سواد خواندن و نوشتن نداشت و سایر همشهریانش نامه ها را برایش می خواندند و می نوشتند، علاقه مندی نورمراد به خانواده بخصوص دخترانش خیلی زبانزد بود و همواره تاکید داشت تا سلام گرمش را در آن نامه های چند خطی به خانواده و دخترانش برساند.

سران تشکیلات رجوی و مسعود و مریم که خودشان در راس تفکرات ضد انسانی و ضد حقوق بشر بودند همواره نورمراد را در جلسات متعدد خطاب قرار می داند تا از احساسات او سوء استفاده نمایند و می دانستند که خیلی به خانواده اش وابسته است، لذا زیرکانه مواظب بودند که نورمراد تسلیم احساسات خانوادگی نشود و او را با جنگ افزار و مسئولیت های پوشالی پشت میکروفون می آوردند و سعی می کردند با شانتاژ کردن همواره او را سرپا نگهدارند .

در دوران پس از صدام، خانواده او بخصوص دخترانش بارها برای دیدار پدر به عراق آمدند و بارها در اطراف پادگان پدر را فریاد زدند. اما سران تشکیلات رجوی با خوی ضد بشری، با کشتن احساس و عاطفه پدری در درون نورمراد و با فریب دادن او با این ترفند که اینها خانواده نیستند بلکه مزدوران حکومت ایران هستند و هرکس به ملاقات برود جزء پاسداران نظام محسوب می شود. اجازه دیدار با خانواده را به نورمراد ندادند تا اینکه نورمراد ناکام و دلسوخته حسرت دیدار با دختران دلبندش را به گور برد .

نورمراد از اشرف به لیبرتی و از لیبرتی به آلبانی منتقل شد و بنا به اطلاعات و به نقل از افراد جداشده ای که در کنار نورمراد بودند، او همواره دیدن ایران و دیدار خانواده را یکی از بزرگترین آرزوهایش ذکر می کرد. با توجه به کهولت سن می دانست که بالاخره روزی دار فانی را وداع خواهد گفت بنابراین همواره زمزمه می کرد که ای کاش ایران و خانواده را می دیدم و می مردم.

حال بنگرید این فرقه رجوی زنده کش و مرده پرست را که نیرو هایش تا زنده هستند همواره گناهکار و در مظان اتهام هستند که روزانه باید در نشست ها به علت آلودگی و به قول خود رجوی رجس، روزانه باید گزارش زشتی ها و پلیدی ها و آلودگی های خود را بنویسند تا تطهیر شوند، اما همین که در حسرت دیدار خانواده می میرند به قهرمانان و فداکاران سلحشور، مبارزان نستوه و رشید و دلاور و پاکباز تبدیل می شوند.

بله نورمراد و نورمراد ها تا زنده و در اسارت فرقه هستند همواره سرکوب می شوند و تحت عناوین مختلف در نشست ها و جلسات مورد هجوم و انواع تهمت ها و افتراعات رجوی ساخته، مزدور، بریده و منحرف، غرق در مسائل جنسیت و ….. نامیده می شوند اما وقتی می میرند مانند نورمراد به قهرمان تبدیل می شوند .

بهتر است که در مورد این مرحوم که دستش از دنیا کوتاه شده کمتر قلم فرسایی کنیم و برایش طلب مغفرت نماییم. اما صرفا جهت جلوگیری از سوء استفاده فرقه رجوی به صراحت اعلام کنیم که تمام نوشته ها و القاب و تعاریف سایت افشاگر کذب محض است و برای بررسی صحت این مطالب بهتر است به خانواده وی مراجعه نماییم.

انتهای پیام

لینک کوتاه : https://feraghnews.ir/?p=32922