نقض توافق از سوی سران فرقه

و درخواست حضور خانواده در لیبرتی

(+ توافق با تروریستها، چرا؟)

از آخرین توافق سران فرقه با دولت عراق و پادرمیانی سازمانهای بین المللی بیش از ۲سال میگذرد. خروج از قرارگاه جهنمی اشرف و ورود به کمپ ترانزیت لیبرتی در فرودگاه بغدادقول و قرارهایی بود که تمام امید خانواده های چشم به را تبدیل به یاس کرد و چه بسیار مادران و پدرانی که چشم به راه فرزندانشان دار فانی را وداع گفتند. سران فرقه نه تنها در این مدت تلاش جدی برای خروج از عراق انجام ندادند، بلکه همچنان چشم امید به اتفاقات و هرج و مرج جاری در کشور عراق را دارند تا از یک سو با این توافق سعی در گریز از کمند خانواده را داشته و از سوی دیگر به صورت مشروط انگ تروریست را از پیشانی پاک کنند.

باید توجه داشت که شرط خروج سازمان از اشرف و خاک عراق با پادرمیانی سازمانهای بین المللی، خروج سازمان از لیست تروریستی بود تا با این امتیاز، خروج و اقامت آنها در کشور ثالث آسانتر انجام گیرد. با انجام این اقدامات و خروج از لیست سیاه نه تنها از عراق خارج نشد، بلکه همچنان ماند تا پایگاه خود را در نزدیکی مرزهای ایران حفظ کرده باشد و این یکی دیگر از نقض توافقات با نیروهای اسیر در فرقه بود. دربهای بازی که تا تعیین تکلیف قرارگاه اشرف به اسرای دربند نشان میدادند! این دربها نه تنها بسته شد بلکه مجددا از نفرات تعهد ماندن در کمپ لیبرتی تا تعیین تکلیف بعدی را گرفتند. به راستی با این همه عهد شکنی از سوی سران فرقه، تا کی می بایست نفرات چوب جاه طلبی وندامت کاری و حماقت سران فرقه را بخورند؟! آیا با این نقض توافقات وقت آن نرسیده برای مقابله با این سران فرقه چاره ای عاجل اندیشیده شود؟ سرانی که خود تکلیفشان مشخص نیست ،ما تا کی باید منتظر تعیین تکلیف عزیزانمان از سوی سران جنایتکار فرقه رجوی ها باشیم؟ ما خانواده ها ،انتظار اقدام فوری دولت عراق و سازمانهای بین المللی برای پیگیری هر چه سریعتر موضوع و فراهم نمودن تسهیلات حضور خانواده و آزادی و دیدار با عزیزانمان را داریم. باشد تا با تلاش و پیگیری مستمر شما عزیزان این مهم میسر شود.

احمد هاجری

توافق با تروریستها چرا؟

به قلم احمد هاجری
لینک به منبع

با توجه به اینکه سران سازمان مجاهدین خلق به کرات از گروههای تروریستی موجود در کشورهای منطقه هواداری خود را رسما اعلام نموده وبارها با سران این شبکه های مرگ عکس یادگاری گرفته وابراز همدردی نموده واین شبکه های مخوف را انقلابی و به عربی ثوار خطاب کرده اند آیا دیگر میتوان جایی برای سرکردگان این فرقه در منطقه حساس خاور میانه تصور کرد؟. مروری به گذشته نشان می دهد که دست سرکردگان وگردانندگان این فرقه تروریستی به خون دو ملت ایران وعراق آغشته شده وتمام اسناد ومدارک وشهود آن دال بر همکاری این سازمان با رژیم صدام حسین در موجود می باشد . براستی آیا دیگر جایی برای توافق با سران این سازمان باقی می ماند؟.

جای تعجب دارد که در آخرین موضع اعلام شده از سوی رهبری این فرقه در دیدار با سفیر عربستان در فرانسه امادگی خود را برای همکاری با عربستان در کشتار مردم بی دفاع یمن اعلام کرده و در یک نا پرهیزی احمقانه مجددا آن روی خود که همان تروریستی ومزدور بودن سران این فرقه است را به حامیان منطقه ای وفرا منطقه ای خود گوشزد میکند. آیا توافق با گرگ زاده ای که مدام شم خون خواری خود را به رخ دیگران می کشد جای تامل ندارد؟

آیا با توجه به میل سران این فرقه به کشتار ملتهای منطقه و اعلام آمادگی مداوم این فرقه برای همکاری با شبکه های ترور و مرگ، هرگونه توافقی با سران این فرقه به خودی خود از درجه اعتبار ساقط نمی گردد؟ .ما خانوده های اسرای در بند با توجه به اوضاع حساس وخطیر کشور همسایه خود عراق ،حاضریم کلیه خطرات را باجان ودل پذیرفته وبرای آزادی عزیزانمان در لیبرتی حاضر شده و فرصت هر گونه سوءاستفاده سران این فرقه از عزیزانمان را بگیریم.

احمد هاجری

امارات متحده عربی