در حالی که جنوبشرق کشور این روزها شاهد اقدامات بزدلانه و مذبوحانه گروهکهای تروریستی و تجزیهطلب است، سکوت مولوی عبدالحمید در قبال این جنایات، در کنار تداوم مواضع انتقادی او علیه نیروهای امنیتی و انتظامی، پرسشهای جدی درباره نقش این سکوت در تداوم ناامنیها ایجاد کرده است.

به گزارش فراق، مناطقی از جنوبشرق کشور در ماههای اخیر بارها شاهد حملات گاه و بیگاه گروهکهای تروریستی به عوامل انتظامی و مردم بیدفاع بوده است. اقداماتی که با هیچ معیار انسانی و اخلاقی قابل توجیه نیستند و صرفاً میتوان آنها را در حد و اندازه «مگسهای مزاحمی» دانست که تلاش میکنند با ایجاد سر و صدا، امنیت و آرامش منطقه را مختل کنند. با این حال، نکته قابل تأمل آن است که در چنین شرایطی، مولوی عبدالحمید بهعنوان یکی از چهرههای اثرگذار استان، نهتنها این اقدامات بزدلانه را محکوم نمیکند، بلکه سکوت او در برابر تروریسم، خود به عاملی برای تقویت فضای روانی مورد نیاز تروریستها تبدیل شده است.
سکوت در برابر تروریسم، صرفاً فقدان یک موضعگیری نیست؛ این سکوت میتواند به عادیسازی تهدیدهای امنیتی منجر شده و این فکر را به اذهان متبادر کند که گویی میان این دو رابطهای پنهان برقرار است.
نکته قابل تأملتر آن است که همزمان با این سکوت معنادار، مواضع انتقادی مولوی عبدالحمید علیه نیروهای امنیتی و انتظامی تداوم دارد. بیتردید نقد عملکرد نهادهای مسئول، بهخودیخود به معنای حمایت از تروریسم نیست، اما همانقدر که نقد عملکرد مسئولان اهمیت دارد، محکومیت صریح خشونت تروریستی و دفاع روشن از امنیت مردم نیز ضروری است. در شرایطی که تروریستها با اقدامات بزدلانه خود مردم و حافظان امنیت را هدف قرار میدهند، انتظار میرود چهرههای اثرگذار استان، بدون ابهام و ملاحظه، این اقدامات را محکوم کنند.
پرسش اساسی از عبدالحمید این است که چرا در برابر اقدامات تروریستی که مردم و حافظان امنیت را هدف قرار میدهند، موضعی صریح و قاطع دیده نمیشود؟ آیا محکومیت بیقید و شرط تروریسم و اعلام موضع روشن در برابر گروهکهای تهدیدکننده امنیت استان، بخشی از مسئولیت اجتماعی و اخلاقی چهرههای اثرگذار نیست؟ در شرایطی که تروریستها علاوه بر خشونت میدانی، به دنبال ایجاد ترس، ناامیدی و تزلزل در احساس امنیت جامعهاند، سکوت در برابر اقدامات آنان چه پیامد روانی و اجتماعیای برای مردم خواهد داشت؟
بیتردید، این «مگسهای مزاحم» تروریست، هرگز نمیتوانند خللی در عزم ملت ایران و نیروهای امنیتی ایجاد کنند، اما سکوت در برابر آنها، تنها به جسارت بیشتر آنها و طولانیتر شدن رنج مردم منطقه میانجامد.
محمدجواد نوعپرور
انتهای پیام

































