در آستانه انتخابات مجلس شورای اسلامی ایران هستیم و قرار هست دوم اسفند این انتخابات بر گزار شود. سران فرقه رجوی در آستانه هر انتخاباتی در ایران طبق روال یک سری اراجیف کلیشه ای نظیر فراخوان برای تحریم انتخابات و بعد اعلام کردن دروغ هایی نظیر عدم شرکت مردم در انتخابات و خالی بودن حوزه های انتخابات و آزاد نبودن انتخابات تکرار می کنند.
البته مردم ایران هیچ اعتنایی به این گونه تبلیغات و دروغ پردازی های این فرقه نمی کنند و راه خودشان را می روند و خودشان تصمیم گیری می کنند که آیا در انتخابات شرکت بکنند یا نکنند و در این زمینه نیازی به قیمی مثل فرقه رجوی ندارند.
نکته قابل توجه این است که فرقه رجوی و به طور خاص رهبری این فرقه اصلا بویی از آزادی و انتخابات آزاد نبرده است آن وقت می آید راجع به انتخابات اظهار نظر می کند. آخر مگر رهبری این سازمان و رئیس جمهورش که مادام العمر هستند بر اساس یک انتخابات آزاد برگزیده شده اند؟ مگر این مسئول اول و اعضای شورای رهبری سازمان و اعضای شورای به اصطلاح ملی مقاومت بر اساس یک انتخابات آزاد برگزیده شده اند؟ نه همه اینها انتصابی از طرف شخص رجوی که خودش هم با خیانت به بنیان گذاران سازمان رهبری این سازمان را مصادره کرده است می باشد. مثلا انتخابات مسئول اول سازمان یک کاندیدا از رهبری مشخص می شود و همه هم باید به ایشان رای مثبت بدهند و کسی حق دادن رای منفی ندارد. حالا این سازمان با این رهبری و چنین طرز تفکری آیا حق اظهار نظر راجع به انتخابات را دارد؟ مسلما چنین نیست و اگر واقعا به انتخابات آزاد ایمان دارند اول باید در تشکیلات خودشان اجرایی کنند.
ولی پر واضح و روشن هست که سازمانی که بر اساس اندیشه فرقه گرایانه اداره می شود و تنها به راه حل مسلحانه و استراتژی ترور و خشونت ایمان دارد و بدان عمل می کند و همچنین سازمانی که رهبری اش خودش را رهبر عقیدتی و امام زمان می پندارد و تحمل شنیدن کوچکترین انتقادی را حتی از جانب نیروهای سازمان ندارد و منتقدین را تهدید به مرگ می کند آیا هیچ وقت می تواند دم از آزادی انتخابات بزند؟ مسلما جواب منفی است و این قبیل اراجیف تکراری و دروغپردازی های همیشگی چهره سر ان این فرقه و به طور خاص رهبری این فرقه را نه تنها تطهیر نخواهد کرد بلکه بیشتر دستش نزد نیروهای سازمان و مخاطبین بیرون از سازمان رو خواهد شد.
یادداشت از: علی جهانی فرد
انتهای پیام / فراق
