حمله آمریکا به عراق و فروپاشی حکومت صدام حسین، منافقین را در برابر یکی از حساسترین انتخابهای سیاسی و نظامی خود قرار داد. در این مقطع، رجوی تلاش کرد از جنگ کنار بکشد و اربابش «صدام» را رها کند؛ اما محاسباتش در نهایت به تسلیم انجامید. روایت پیشرو برگرفته از کتاب سازمان مسعود، نوشته محسن زال؛ نویسنده و پژوهشگر تاریخ معاصر ایران و خلاصهای است از مواضع الاغ یاغی در آن دوره و وقایعی که بر او و منافقین گذشت.
«حدود یک سال قبل از حمله آمریکا، راهبردی در سازمان تدوین میشود با این عنوان که با حمله امریکا به عراق ما نیز به ایران حمله خواهیم کرد…
پادگانها قبل از حمله تخلیه میگردند و سلاحهای سنگین و نیمه سنگین نیز بین اشرف و جلولا استتار میشوند تا برای حمله به ایران به کار آیند. عملیات حمله دوباره به ایران فروغ جاویدان شماره دو نام میگیرد.
مسعود اعلام میکند که با تماسهایی که با آمریکاییها گرفتهایم، آنها را قانع کردهایم که ما هدف نیستیم و آنها نیز مختصات ما را گرفتهاند که به ما حمله نکنند.
اما بر خلاف قول الاغ یاغی، نیروهای ائتلاف هیچ گونه امانی به سازمان نمیدهند و همه پادگانها و قرارگاههای آنها را در هم میکوبند و قرارگاه انزلی را با نیروی زمینی خود به کمک کردها تصرف میکنند و در این جنگ و گریزها نیز تعدادی از اعضای سازمان در حالی که حتی دستور دفاع نیز ندارند در انزوا کشته میشوند.
ارتش آمریکا پس از مدتی نیروهای سازمان را در اشرف محاصره کرده و از هوا و زمین تحت نظارت درآورده و التیماتوم میدهند که یا تسلیم شده و سلاحهایشان را تحویل دهند و یا آماده جنگ شوند. الاغ یاغی تصمیم به تسلیم میگیرد. بعدها او در توجیه رفتارش میگوید من بین سلاح و صاحب سلاح البته صاحب سلاح را ترجیح دادم. صاحب سلاح در وقت مناسبش سلاح را دوباره تهیه خواهد کرد.
الاغ یاغی، بعدتر، این کشتار را به نیروهای انگلیسی نسبت میدهد و بنابراین آمریکاییها را از خلف وعده مبرا میکند، تا مناسباتی که با آنها برقرار میکند، زیر سایه این خلف وعده قرار نگیرد…
چنانکه پیداست مریم قجر و تعدادی از کادرهای بالای منافقین، حدود سه ماه پیش از حمله، عراق را ترک میکنند و اصولا در میدان حضور نداشتهاند. الاغ یاغی نیز حداکثر تا سقوط بغداد در عراق بوده است [ آن هم نه در بین نیروهایش] در حالی که اعضا بر این تصور بودند که سرکرده در کنار آنها در سنگرها در شرایطی سخت زندگی میکند.»
انتهای پیام
