![برای دختری که هیچگاه نتوانست پدر خود را از نزدیک ببیند 1 porahmad 1](https://feraghnews.ir/wp-content/uploads/2024/02/porahmad-1.jpg)
لیلا کیوکان دختری هست که هیچ گاه نتوانست پدر خود را از نزدیک ببیند و طعم نوازش پدرانه را بچشید.
به گزارش فراق، علی پوراحمد در یادداشتی نوشت: رحیم کیوکان تکنسین هواپیمایی ملی ایران (هما) ساکن مهرآباد جنوبی در تهران و دارای همسر و چهار فرزند بود. او در اواخر شهریور ۱۳۶۰ در حالی که هوادار سازمان مجاهدین خلق بود به دستور سازمان به این بهانه که جانش در خطر است ترک خانواده کرد و زندگی مخفی برگزید تا این که توسط سازمان از کشور خارج شد و نهایتاً به عراق رفت و به فرقه مجاهدین خلق پیوست.
خانم لیلا کیوکان کوچکترین عضو خانواده به رغم سعی و تلاش و فعالیت های زیادی که به منظور تماس و دیدار و رهایی پدر از چنگال رجوی به کار بست متاسفانه با کارشکنی های فرقه تبهکار رجوی این امر میسرنشد. نهایتا رحیم کیوکان که در آرزوی دیداربا عزیزان خود بود در تاریخ ۳۰ بهمن ماه ۱۴۰۱ در بیمارستانی در آلبانی درگذشت.
لیلا کیوکان به مناسبت اولین سالگرد درگذشت غمبار پدر که هیچگاه او را از نزدیک ندید با ابتکار خود و برای شادی روح مرحوم، اقدام به فراهم و هدیه نمودن نسخه های قرآن کرد که سرجلد آن منقش به عکس و یادبود پدر بدرود یافته اش است.
لیلا کیوکان هیچ گاه نتوانست پدر خود را از نزدیک ببیند، هیچ گاه نتوانست هدیه ای به پدر خود تقدیم کند. طعم نوازش پدرانه را نچشید. رحیم کیوکان هم با این حسرت از دنیا رفت، با حسرت لمس و درک محبت خانواده اش.
دخترانی همچون لیلا کم نیستند. آنها که رجوی، از نعمت داشتن محبت پدری محروم شان کرده. به امید آن روز که مسعود و مریم رجوی تقاص تمامی این ظلم ها را پس بدهند.
بنده حقیر ارادتمند قلبی خانواده محترم کیوکان از خواهرم لیلا کیوکان تشکر و قدردانی می کنم که با دیده منت یک نسخه از قرآن را به بنده اهداء نمودند و صمیمانه امیدوارم که ایشان در کنار خانواده عزیزشان و در پناه خدای مهربان، همواره در صحت و سلامتی باشند.
انتهای پیام
با سپاس فراوان از شما جناب آقای پور احمد عزیز و همسر محترمتون . در این یک سال پر از غم و اندوهی که من و خانوادهام سپری کردیم در کنار ما بودید و هیچوقت ما را تنها نگذاشتند برای شما از خداوند بزرگ طلب سعادت و سلامت دارم موفق باشید .
از زحمات شما مسولین سایت روشنگر فراق متشکرم
با سپاس فراوان از آقای پور احمد عزیز و همسر محترمشان که در این یک سال سخت و جانفرسا در کنار من و خانواده ام بودند .و همچنین از سایت فراق .برای شما عزیزان آرزوی سعادت و سلامت دارم .به امید روزی که هیچ فرزندی در آرزوی دیدار پدر و مادر خود نماند .