۞ حضرت علی (ع) :
منافقین به رنگ های گوناگون در می آیند و فتنه های گوناگون به پا می کنند. (نهج البلاغه خطبه 194)

موقعیت شما : صفحه اصلی » پرونده
  • شناسه : 26900
  • 20 سپتامبر 2020 - 10:49
  • ارسال توسط :
بازخوانی پرونده جلادان در فرقه سرکوبگر رجوی

«صدیقه حسینی» عامل سرکوب اعضای ناراضی

پایگاه خبری-تحلیلی فراق در نظر دارد در سلسله مطالب پیش رو، پرونده های جلادان فرقه رجوی به جهت ضرورت آشنایی با سوابق ننگین آنها را بازخوانی نماید.

به گزارش سرویس آرشیو و اسناد فراق، در اولین بخش از این مطالب، پرونده صدیقه حسینی، یکی از عاملین اصلی سرکوب آعضای ناراضی را مرور می کنیم.

صدیقه حسینی متولد سال ۱۳۳۶ در شهرستان لنگرود و کارمند بهزیستی شهر رشت بود.

وی در سال ۱۳۵۸ به شکل قانونی برای زندگی به خارج از ایران رفت و در آنجا به فرقه تروریستی مجاهدین پیوست.

صدیقه با یکی از اعضای فرقه رجوی به‎نام «حمید فرجو» ازدواج کرد که حاصل این ازدواج یک دختر می‎باشد.

همسر وی پس از عملیات خائنانه و ضدمیهنی «فروغ جاویدان» (مرصاد) در اعتراض به همکاری مجاهدین با دولت عراق، فرقه را ترک کرده و به اروپا رفت.صدیقه حسینی پس از مدتی برای شرکت در عملیات‎های تروریستی، به خاک عراق اعزام و در جوخه‎های تجاوز و ترور مجاهدین سازماندهی گردید. وی در کلیه عملیات‎های تجاوزگرانه و ضدمیهنی فرقه رجوی که با پشتیبانی و هدایت ارتش صدام صورت می‎گرفت، شرکت داشته و مشارکت فعالی در به خاک و خون کشیدن سربازان ایرانی داشته است.

نامبرده به ‎دلیل شرکت در عملیات‎های مختلف، مسؤول یگان ۶۷ در محور دوم بخش نظامی مجاهدین گردید و پس از آن، معاون همان محور گردید.

هنگامی که سازماندهی بخش نظامی مجاهدین به‎صورت سه مرکز بود، حسینی به مرکز ۱۱ منتقل، ابتدا معاون و سپس فرماندۀ آن شد.

او در مرکز پنج به‎عنوان رییس ستاد، مسؤولیت هماهنگی با استخبارات صدام برای نفوذ تیم‎های تروریستی مجاهدین به داخل ایران را بر عهده داشت.

پس از آن در سمت فرماندهی قرارگاه ۴، یکی از سازمان‎دهندگان اصلی اعزام تیم‎های تروریستی خمپاره‎زنی و ترور بود. تیم‎هایی که با اجرای عملیات‎های طرح‎ریزی شده او باعث کشته شدن تعدادی از هم‎وطنان غیرنظامی و خسارت به اموال مردم گردیدند.

وی همچنین فرماندهی ارتش چهارم در شهر کوت را برای مدتی بر عهده داشت که یکی از مأموریت‎های اصلی این قرارگاه، سرکوب شیعیان و مردم عراق در صورت بروز هرگونه تحرک علیه صدام بود.

پس از خلع سلاح فرقه و فرار مریم به فرانسه و اختفاء رجوی، صدیقه حسینی معاون مسؤول اول گروه بود و سرکوب ناراضیان و جداشدگان رو به افزایش در طول دو سال گذشته را مستقیماً بر عهده داشت.

نشست‎هایی که از ابتدای سال ۱۳۸۴ به‎منظور نگه داشتن نیروها و گرفتن تعهد از آنها برگزار شد را وی کنترل می‎کرد.

وی علی رغم اینکه فردی کم سواد و بدون درک و فهم بسیاری از مسائل بود، فقط به خاطر اطاعت های کورکورانه از تشکیلات فرقه در سال ۱۳۸۶ به سمت مسئول اولی رسید.

صدیقه حسینی با یدک کشیدن منصب مسئول اولی چندین سال سرکرده بخشی به نام «اجتماعی» عراق بود. این بخش همچنان که در  گذشته گفته شد، نام یکی از بخش های جاسوسی و خبر چینی در فرقه رجوی جهت جذب مزدور و جاسوس از بین مردم عراق بود.

بعد از سقوط صدام، بخش اجتماعی فرقه به صورت گسترده ای برای خرابکاری، ایجاد اغتشاش در روند صلح و تلاش برای براندازی حکومت وقت  عراق فعال بود و  این سیستم بیش از ۶۰۰ خبرچین در شهرهای مختلف عراق داشت. جانشینان صدیقه حسینی در مقاطعی مژگان محمد زمانی، پری بخشایی و حکیمه سعادت نژاد بودند.

از جمله اعمال ننگین صدیقه حسینی در مقام مسئول اولی عامل بودن سرکوب نیروها و جلوگیری از خروج اعضای ناراضی با کنترل های فیزیکی شکنجه های روحی و جسمی بود.

انتهای پیام

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود.