متن حاضر بخشی از اعترافهای مسعود رجوی سرکرده شاخه فارسی زبانِ حزب بعث، به وطن فروشی منافقین در دیدار با «طاهر جلیل حبوش» ریاست سرویس کل اطلاعاتِ رژیم بعث عراق در سال ۱۳۷۸ است.
به گزارش فراق، صفاءالدین تبرائیان در کتاب خوابگردها مینویسد:
رجوی در این بخش از صحبتهایش میکوشد پیوند و همجهتی کامل سازمان با عراق و شخص صدام را یادآوری و بر تداوم آن تأکید کند. مسعود رجوی خطاب به حبوش میگوید: «سخنم را با اسنادی که از نخستین روز ورودم به عراق موجود است و در نشریات و پیامها عنوان شده، آغاز میکنم. [رجوی آرشیو نشریات و عکسها را به حبوش ارائه میدهد.]
و بر این موضوع تأکید میکنم که تحقق هدفهای من منوط به پشتیبانی شماست؛ همانطور که آقای صدام نیز تأکید کرده است که خاک عراق برای کار و تحقق هدفها، با تمامی امکانات عراق و آزادی کامل برای دستیابی به این هدفها، در اختیار ما باشد.
من میتوانم گواهی بدهم که در سیزده چهارده سال گذشته، «سید الرئیس» [صدام] به تعهدات خود عمل نمود و یکایک کارها و درخواستها را انجام داده است و شما خوب میدانید که سیاسی کارها زیادند که حرف میزنند و فراموش میکنند؛ ولی سازمان از وقتی که با حزب بعث مرتبط و همکاری دارد، این اتفاق ساده و تصادفی نیست و ضرورت تاریخی است!
در اولین ملاقات که با «سید الرئیس» داشتم، ایشان به من گفت که «نمیخواهم گیاه پرورش دهیم؛ بلکه میخواهم با همدیگر درخت بکاریم» و خوشبختانه شما عراقیها این فرصت تاریخی را دارید.
«سید الرئیس» با کلمات بازی نمیکند و خودش هم نیازی ندارد با کلمات بازی کند و این مسئله در تاریخ گم [فراموش] نمیشود…[حبوش با فندک خود سیگار رجوی را روشن میکند]
و به من شجاعت میدهد اینگونه برخوردها؛ وقتی با دوستان عراقی مینشینیم و حرف میزنیم … از آنجایی که در یک جبهه واحد جنگیدیم و در برابر ایران، سرنوشتمان یکی است و حداکثر را میخواهیم…»
#وطن_فروشی
انتهای پیام
