باند شیاد موسوم به مجاهدین خلق طی سالهای فعالیت خود در اروپا همواره از شیوههای متقلبانه برای تأمین منابع مالی استفاده کرده است.
به گزارش فراق، سرکرده در گور این باند شیاد، مسعود رجوی، با ایجاد انجمنهای به ظاهر خیریه در شهرهای مختلف اروپا، مزدورانش را بسیج میکرد تا در خیابانها از مردم عادی پول جمعآوری کنند. بخشی از این پوششهای فریبنده با عنوان «کمک به زنان و کودکان آفریقایی» «کمک به مهاجرین» یا «کمک به فقرا» انجام میشد.
این شیوه کلاهبرداری به باند منافقین امکان میداد تا کمکهای مالی دریافت شده از اربابان خود را مخفی نگه داشته و هزینههای سنگین حیات خود را تحت عنوان «کمکهای مردمی» مشروع جلوه دهد. رجوی حتی با تمسخر مزدورانش، این عمل را «گدایی افتخارآمیز» مینامید تا آنان را برای تحقیر شدن و حتی کتک خوردن از سوی برخی مردم اروپا آماده کند.
شیوه دیگر تأمین مالی، سرقت سازمانیافته از فروشگاههای زنجیرهای اروپا بود. مزدوران این باند مأموریت داشتند تا کالاهایی مانند مواد بهداشتی، نوشتافزار و پوشاک زیر را دزدیده و به انجمنهای وابسته منتقل کنند. شاهد عینی نقل میکند که انبوهی از این کالاهای عمدتاً فرانسوی در عراق مشاهده میشد که بین اعضا توزیع میگردید.
این باند منفور اغلب برای پنهاننگهداشتن فعالیتهای مجرمانه خود از اصطلاحات رمزی استفاده میکرد. پروژه سرقت از فروشگاهها با نام رمز «هلندی کاری» شناخته میشد که اشاره استعاری به عمل «بلند کردن» اجناس داشت.
باند منافقین با ترکیبی از این فریب کاری عمومی و سرقت سازمانیافته یک شبکه مالی ایجاد کرده بود تا درآمدهای حاص از مزدوری و خیانت خود را زیر نقاب فعالیتهای «خیریه» پنهان کند.
گروهک منافقین در طول شش دهه گذشته هیچگاه دارای هویت مستقل نبوده است. این تشکیلات از ابتدا تا امروز تنها یک «شرکت خدماتی جنایتکار» بوده که در ازای دریافت بودجه، پناهندگی سیاسی و زیست انگلی از سرویسهای جاسوسی غرب، هر جنایتی را که به آن سفارش شده، بدون کوچکترین وجدان و عقلانیت انسانی اجرا کرده است. اگر امروز یک لحظه حمایت مالی و لجستیکی موساد، سیا و ام.آی۶ از این گروهک قطع شود، حیات خفیف و خائنانه آن در همان لحظه پایان مییابد؛ چرا که این گروهک حتی توان تأمین یک وعده غذای روزانه اعضای خود در آلبانی بدون دلارهای سرویسهای جاسوسی را ندارد.
انتهای پیام
